Archief

Posts Tagged ‘swap’

MKB-er twee keer in de kou!

10 februari 2015 1 reactie

Een MKB’er heeft een aantal Euribor-leningen en een renteswap. De Rabobank erkent enkele fouten, maar betaalt slechts een gedeelte van de aangetoonde schade. Deze ondernemer kaart dit aan bij zijn rechtsbijstandsverzekeraar en wordt afgewezen.

De rechtsbijstandsverzekeraar verleent geen rechtsbijstand “in geschillen over het aantrekken en beheren van bedrijfskapitaal of het verschaffen van zekerheid”.

KLANTREACTIE

Beste verzekeraar, deze opties zijn niet aan de orde.

  1. Het betreft een lang bestaande bedrijfsfinanciering.
  2. In het beheer van de financiering zijn geen discussies.
  3. Er is geen discussie over het verschaffen van zekerheden. Deze zijn reeds vergeven en er worden geen nieuwe zekerheden gevraagd.

Het geschil met de bank betreft.

  1. Fouten welke gemaakt zijn bij de combinatie van de bestaande bedrijfsfinanciering en de eerder verkochte renteswap.
  2. Het niet juist toepassen van de overeengekomen bank- en productvoorwaarden.

VERBLUFFEND

Dan de verbluffende reactie van de verzekeraar.

Het geschil waarvoor u rechtsbijstand vraagt is wel degelijk een onlosmakelijk onderdeel van het aantrekken en beheren van bedrijfskapitaal en is en blijft daarom van dekking uitgesloten. De redenering – houdende dat het aantrekken van bedrijfskapitaal niet aan de orde is, daar het een reeds lang bestaande bedrijfsfinanciering betreft – kan ik daarom niet plaatsen. Zònder het aantrekken van het bedrijfskapitaal zou er immers geen sprake zijn van het geschil waarvoor u nu rechtsbijstand vraagt

AUTOVERZEKERING

Je hebt een auto en via jouw huisbankier, als tussenpersoon, sluit je een schadeverzekering af bij een verzekeraar. Na 4 jaar rijdt er iemand tegen jouw auto aan en jij stelt de veroorzaker aansprakelijk. Deze erkent zijn fout, maar geeft aan dat hij twee van de drie deuken wil vergoeden. Je belt jouw verzekeraar en legt de casus uit. Onverwacht legt de verzekeraar jou uit dat hij deze zaak niet wil behandelen: “De verzekeraar neemt geen cases op bij geschillen bij aankoop en onderhoud van een auto?”

Pardon? Je hebt toch geen geschil bij de aankoop, want je hebt deze auto 4 jaar geleden al gekocht. Daarnaast breng je jouw auto ieder jaar naar de merkgarage voor onderhoud, maar ook dat is nu niet de reden van jouw geschil. Jouw geschil is met degene die de schade aan jouw auto veroorzaakt heeft, niet de onderhoudsgarage.

SUBLIEME UITLEG

Dan komt de verzekeraar met een sublieme uitleg.

Beste, trouwe klant, als u geen auto had aangekocht, dan had u daar nu ook geen schade aan kunnen hebben. Dus het heeft wel degelijk met de aankoop van de auto te maken”.

VRAGEN

  1. Zou het kunnen zijn dat deze rechtsbijstandsverzekeraar in rentederivatendossiers net zo bang is voor een grote kostenpost als de huisbankier zélf? Rabobank is marktleider in de verkoop van renteswaps, maar deze rechtsbijstandsverzekeraar heeft ook een behoorlijk marktaandeel.
  2. Vindt de rechtsbijstandsverzekeraar het daarnaast misschien niet gewenst dat haar eigen klant tegen haar belangrijke tussenpersoon, Rabobank, kan gaan procederen?

Triest. Heel triest. De zoveelste MKB’er die het nakijken heeft. In dit geval niet 1, maar zélfs 2 zakelijke dienstverleners die hun eigen afspraken en voorwaarden niet nakomen.

 

DAS

 

 

 

 

 

 

 

 

DA’S duidelijk.

TIP

MKB’ers met een financiering en/of rentederivaten. Sluit de verzekeringen af via een andere tussenpersoon dan de huisbankier. Of beter nog, sluit altijd de verzekeringen af bij een andere tussenpersoon dan de bank.

 

 

 

De trukendoos van de banken is nog niet leeg.

Het is de eerste week van 2015. Dus dat wordt terugkijken en vooruitblikken, getriggerd door een kerstartikel over de recordboetes die banken in 2014 hebben betaald.

Het lijkt enigszins op het  rouwverwerkingsproces, door Kübler-Ross beschreven in de vijf fasen:

  1. Ontkenning (Renteswaps zijn technisch goede producten).
  2. Protest (Minister Opstelten wordt gevraagd de wet aan te passen om claims te voorkomen).
  3. Onderhandelen en vechten (Kifid-loketje met zuinige definities en dure advocaten inhuren).
  4. Depressie (Bankiers kruipen in een slachtofferrol: “ze moeten altijd ons hebben”).
  5. Aanvaarding (Schoon schip maken door transparante vergoedingen aan klanten).

RONDDOBBEREN

Ik schat dat we nu nog in fase 1 en 2 ronddobberen. De bankenlobby draait op volle toeren, weet MKB Nederland en Kifid mee te krijgen en in politieke kringen blijven ze een stevig potje mee blazen. Onder druk van journalisten, advocaten, belangenverenigingen en rechtszaken raakt de bankenlobby de grip enigszins kwijt op het proces zelf. Dus gaan we in 2015/2016 op naar fase 3, 4 en 5. Ik kijk dan ook al uit naar de tussentijdse beoordeling door de AFM in het eerste kwartaal van 2015.

DOWNSIZEN

Maar wat voor de buitenwacht niet duidelijk lijkt, is de slinkse wijze waarop banken, banklobbyisten en hun belangenclubje intussen de omvang van de groep gedupeerde bankklanten serieus aan het ‘downsizen’ is. Want dat is nodig. Net als in de UK praten we hier over serieuze bedragen. Miljarden.

Banken wijzigen continu de definities van de doelgroep waarvoor zij (eventueel, misschien en als het écht niet anders kan) naar mogelijke oplossingen gáán zoeken. En op basis van strikte, door henzelf ingefluisterde regels. Daarnaast mogen zij hun eigen vlees zelf keuren en houdt de AFM slechts summiere steekproeven. Et voilà !!

Hét probleem in Nederland blijkt mee te vallen”, zeggen de banken. Daarom ook huren zij een provinciaals advocatenkantoortje in als Nautha en vragen zij minister Opstelten om de wet aan te passen om claims te voorkomen. Gewoon, omdat er niets aan de hand is!

VEEL VERKOCHT

Maar rentederivaten zijn verkocht aan overheden, semi-overheden, onderwijsinstellingen, woningcorporaties, grote ondernemingen, MKB ondernemingen en particulieren, de zogenaamde ‘Box3 Onroerend Goed beleggers’. Natuurlijk had de ene klant meer kennis van derivatenzaken dan de andere, maar de verkoop van de derivaten ging vaak op een identieke wijze (lees: misleidend-onzorgvuldig) en zelfs met foute brochures.

TRUC

Met hun meest recente truc, passen banken de al eerder aangescherpte MKB-Dijselbloem-norm wéér verder aan met de definitie van kleine bedrijven zoals opgesteld door de Europese Commissie. Onderbouwing ontbreekt, maar het is duidelijk dat de banken zo wéér minder centjes hoeven uit te gaan keren. Dat is het idee!

DE BLIK NAAR VOREN

Banken zitten doodstil en met dichtgeknepen billen te kijken naar hun vooruitzicht. Het Verenigd Koninkrijk. Zoals daar, kunnen Nederlandse MKB-ers bankenvriendje MKB Nederland beter gewoon negeren en zich verenigen zoals Bully Banks.

Daar ligt volgens mij de oplossing: Een platform van bankklanten met rentederivaten. Ongeacht de omvang.

Banken zijn niet bang voor een Calimero die door het Kifid-loketje past, maar een grote plofkip vinden ze eng. Ik hoop op vuurwerk. We gaan het zien!

WK ‘rentederivaten’ 2014!

MKB-ers zitten in de poule met de (1) AFM, (2) MKB NL/ONL, (3) banken/Nederlandse Vereniging van Banken. Hoe doen de MKB-ers het? Beroerd!

De voorbereiding.

De afgelopen 2 jaar was een moeizame voorbereiding. Sinds het vorige EK is veel tijd en energie gestoken in het openbaar maken van misstanden bij banken inzake de mis-selling van deze niet-passende MKB-producten. Politici, wetgevers, pers, banken, toezichthouders en MKB-belangenorganisaties zijn voorzien van kennis. Kennis van de producten, praktijkcases, verkooptechnieken, slinkse herstelacties van banken, gebrekkig toezicht én oplossingen.

Individuele dossiers waren er genoeg. Gelukszoekers en échte slachtoffers. Vaak hebben we deze eenzame MKB-er met de renteswap goed kunnen helpen. Maar we trainden de individuele, vermoeide speler, maakten hem beter, terwijl een serieus gedeelte van de competitiespelers nog steeds aan bloedarmoede lijdt. Maar minister van sport, Dijsselbloem, wil géén landelijke diagnosecampagne of verspreiding van  foliumzuur of vitamine B12. Iedere speler moet maar naar zijn eigen huisarts. Geheel op eigen kosten.

Team 1: AFM.

Toezichthouder AFM speelt vooral defensief en tergend langzaam. Zij  is al jaren op de hoogte van alle smeuïge, praktische details van deze misstanden, maar lijkt te verdrinken in procedures, onderzoeken, politiek, dubbele agenda’s en andere belangen.

Team 2: MKB NL/ONL.

ONL speelt helemaal niet mee en blijft achter in de kleedkamer. MKB Nederland daarentegen speelt een geheel eigen spel. Zij vond een petitie over rentederivaten “een sympathiek initiatief, welke wij niet ondersteunen, daar wij met AFM, banken, Ministerie van Financiën een ander pad bewandelen”.

Een pad bewandelen”? Alsof je slentert tijdens een zaterdagochtendtraining bij de lokale amateurclub. Dit derivatenprobleem bestaat al zéker sinds 2006, is verergerd sinds 2009, treft veel van hun leden en in 2016 lopen de eerste contracten geruisloos af (incl. alle problemen). Je vraagt je inmiddels serieus af  wélk spel MKB NL en ONL spelen?

Team 3: MKB-ers.

En de MKB-er zélf? Die gaat 10 uur per week harder trainen en vaker spelen om deze financiële ellende maar te kunnen blijven betalen. Om uiteindelijk klagend en murw, maar uitzonderlijk gewillig, afgevoerd te worden naar de slachtbank. Doet mij denken aan Joegoslavië tegen Zaïre in tijdens het WK in 1974: 9-0.

Team 4: Banken en NVB.

De banken en haar belangenclubje blijken de sterspelers van dit WK te zijn, want zij begrijpen dat  “wie geschoren wordt, stil moet zitten”.  En stil zitten ze. Geen krimp. De Nomads-techniek, want zwijgen loont! Behalve dan in de 1-op-1 klantgesprekken. Daar vliegen de insinuaties en bedreigingen de MKB-er om de oren. Maar dat is zonder  microfoon en publiek, dus dat telt niet. En voor de rechter spreken de ingehuurde advocaten netjes met twee woorden, sputteren ingehouden, betalen de schikking en likken hun wondjes. Uiteindelijk lijken de banken en hun lobbyisten dan ook als WK-winnaar uit deze strijd te komen.

Dus voorlopig gefeliciteerd banken, gefeliciteerd NVB. ABBA zong het in 1980 al, “the winner takes it all”. Blijf vooral lekker werken aan de nieuwe bankierseed, de bankencode, de klant centraal stellen en het aanspreekbaar bankieren. Lobby er op los. Het werkt! Met rugdekking van trage toezichthouders, wetgevers, onwetende politici en belangenclubjes.

Ben ik een teleurgesteld WK-supporter?

Echt wel! Ik had oprecht verwacht dat alle spelersgroepen alerter zouden zijn na de toernooien van de afgelopen 6 jaar: (1) het hypotheekdebacle, (2) de LIBORfraude, (3) de EURIBORfraude, (4) de goudfraude, (5) de valutafraude, (6) USD 100 miljard boete (7) het ABN Amro debacle, (8) het Fortis debacle, (9) het SNS Reaal debacle, (10) het DSB debacle, (11) het bijzonderbeheer debacle, (12) de ISDAfixfraude en (13) het Icesave debacle.

Op naar het legendarische nummer 14 dan maar? Veel kijkplezier vanavond!

Samenvatting vd Reactie Kenniscentrum Rentederivaten (KCR) op Aanbevelingen AFM

12 mei 2014 1 reactie

Het Kenniscentrum Rentederivaten is een informele samenwerking tussen drie advocaten en twee financieel specialisten om hun praktijkkennis en ervaring te bundelen ten behoeve van het MKB. Het KCR heeft in april 2014 belangeloos een reactie geschreven op de Aanbevelingen Rentederivatendienstverlening van de AFM uit februari 2014. Dit document is een samenvatting van die reactie.

De AFM heeft gesignaleerd dat banken hun zaken niet op orde hadden bij de verkoop van rentederivaten aan het MKB. Het KCR juicht het toe dat de AFM aanbevelingen heeft gemaakt voor banken om hun werkwijze te verbeteren. Wel vindt het KCR dat die aanbevelingen niet ver genoeg gaan en dat ze op zich zelf nog niet bijdragen aan het bereiken van een oplossing voor in het verleden gemaakte fouten (de spreekwoordelijke verdronken kalveren).

Als eerste stap in de goede richting adviseert het KCR de volgende maatregelen:

  1. Het KIFiD of een andere geschillencommissie gaat zich buigen over de problemen van individuele MKB-ers;
  2. Er wordt een bepaalde periode ingesteld, waarin banken financieringen die samen met een rentederivaat zijn afgesloten niet vroegtijdig beëindigen, bij geschillen over het rentederivaat de kredietrelatie met de klant niet beëindigen én geen verdere verhogingen van de opslagen doorvoeren op leningen waarop een rentederivaat van toepassing is.

De AFM heeft aanbevelingen voor de toekomst gegeven. De uitkomsten van een toegezegd onderzoek naar de problemen van MKB-ers zijn door de AFM echter niet naar buiten gebracht. Het KCR vindt dat die uitkomsten alsnog openbaar gemaakt zouden moeten worden.

Het KCR constateert de volgende problemen bij het MKB:

    • de door de banken gebruikte documentatie is onvoldoende op de doelgroep MKB afgestemd;
    • de producten zijn niet goed op de onderliggende bedrijfsfinanciering afgestemd, waardoor de MKB-er vaak teveel betaalt;
    • banken hebben vaak de renteopslag verhoogd, terwijl zij bij de klant de indruk hadden gewekt dat met het rentederivaat de rentelasten vast stonden;
    • de rentederivaten kregen als gevolg van de lage marktrente een negatieve waarde, wat de bank ertoe aanzetten om in sommige gevallen de risico-opslag te verhogen;
    • de huidige negatieve waarde belemmert een overstap naar een andere bank;
    • vervroegde aflossingen zijn door de lange looptijd van de swaps (vaak 10 jaar) en de negatieve waarde feitelijk onmogelijk en/of onbetaalbaar geworden;
    • de negatieve waarde van een rentederivaat is onvergelijkbaar met, en aanmerkelijk hoger dan een boeterente bij een lening tegen vaste rente.

De AFM houdt de mogelijkheid open dat de klant zelf om een rentederivaat vroeg. De praktijk wijst anders uit. Het initiatief tot het afsluiten van een rentederivaat kwam steevast van de bank. In veel gevallen is twijfelachtig welk belang de klant zou hebben bij een rentederivaat. Als een nieuwe lening wordt gesloten en de klant kiest ervoor de rente te fixeren, dan heeft hij er doorgaans geen enkel belang bij om een geldlening tegen variabele rente af te sluiten met daarnaast een renteswap.

De commerciële en andere motieven van banken om op zo’n grote schaal rentederivaten aan het MKB te verkopen, dienen beter onderzocht te worden. Waar nodig dienen de combinatieproducten (een lening tegen variabele rente met een bijbehorende renteswap) vervangen te worden door een lening tegen vaste rente.

Het KCR heeft geconstateerd dat in de praktijk renteswaps werden afgesloten voor hoofdsommen en looptijden, die niet bij de financieringsbehoefte van de klant pasten.

Het KCR constateert dat de (bijzondere) zorgplicht op meerdere fronten verzaakt is. Zo is de mondelinge en schriftelijke informatie, die banken aan hun klanten verstrekten in zeer veel gevallen ondermaats, in het bijzonder op de volgende onderwerpen: opslagen, negatieve waarde, zekerheidsverplichting (margin), tussentijdse aflossingen, bedrijfsbeëindiging en mogelijk toekomstige mismatches. Ook over hun rol lieten banken veel verwarring ontstaan. Ze adviseerden, maar merkten de dienstverlening zelf aan als ‘execution only’ (het uitvoeren van orders zónder te adviseren).

Aangezien rentederivaten complexe producten zijn, waar maar zeer weinig externe adviseurs voldoende voor geëquipeerd zijn, hadden banken geen rentederivaten mogen afsluiten op basis van deze ‘execution only’ en hadden zij ofwel zelf hun klant grondig moeten adviseren, ofwel hen eerst moeten verwijzen naar een extern adviseur die aan de juiste vergunnings- en bekwaamheidseisen voldeed.

Het KCR vindt dat de AFM een duidelijk oordeel moet uitspreken over de geconstateerde handelwijze van banken. Als de AFM concreet aangeeft wat wel en wat niet in overstemming is met de toezichtwetgeving, dan biedt dat MKB-ers, banken èn rechters houvast bij het vaststellen van oplossingen voor ondervonden problemen.

Tenslotte vindt het KCR het een gemiste kans dat de aanbevelingen van de AFM niet ingaan op EMIR. MKB-ers worden thans geconfronteerd met brieven van de bank over de nieuwe Europese wetgeving. Het KCR constateert dat banken verschillend met die wetgeving omgaan en daarbij vooral hun eigen belang voorop stellen. De nieuwe EMIR wetgeving en de wijze waarop de banken deze wetgeving implementeren geeft veel onzekerheid voor MKB-ers en zorgt voor een aanmerkelijke lastenverzwaring. Op dit gebied hadden aanbevelingen van de toezichthouder niet achterwege mogen blijven.

1. Het volledige AFM-rapport:

http://www.afm.nl/~/media/Files/publicatie/2014/aanbevelingen-rentederivatendienstverlening.ashx

2. Het volledige KCR-rapport:

http://wijnba.nl/assets/doc/KCR_reactie%20rapport%20AFM_14april2014.pdf

 

 

De beerput die ‘renteswaps’ heet, begint te ruiken…….

De afgelopen periode was weer een bewogen periode. En waar schrijf je dan over? De uitspraken van Geert Wilders en de bijkomende enorme verontwaardiging? De benoeming van de nieuwe Rabostuurman? De uitslagen van de Gemeente Raadsverkiezingen en de pak slaag voor de PvdA? Over Obama in Nederland?

Keuze genoeg. Toch lijkt het erop alsof we twee grote nieuwsitems hebben gemist.

1. De omvang van de Nederlandse markt van rentederivaten MKB

Het recente AFM-rapport over de verkoop van rentederivaten aan MKB Nederland was duidelijk. Banken hebben serieus fouten gemaakt en de AFM verwacht dan ook herstelacties van banken. Hoe groot de omvang van de MKB derivatenmarkt in Nederland is, weten we niet. Want degenen die het kúnnen weten (banken, NVB, DNB en AFM) doen er het zwijgen toe. Sommigen zullen gedacht hebben: “Toegeven, is vragen om straf en financiële boetedoening. Dat doe je dus niet”. Zwijgen bij onoorbare praktijken loont immers, zo weten de motorjongens van de Nomads al jaren. Een bewezen techniek… de juridische bewijslast ligt dan bij de ander. En banken hebben nou eenmaal ‘diepere zakken’ dan de MKB’er.

Daarom vond ik het verfrissend om afgelopen week een eerste indicatie te lezen over de mogelijke marktomvang van renteswaps in Nederland: € 51.700.000.000. Zeg maar, de woekerpolissen x heel veel! Dit getal is uiteraard discutabel, maar laat de échte kenners maar eens aantonen dat dit bizarre getal wel of niet klopt. Stop met zwijgen, word transparant!

In Groot Brittannië pakken ze deze casus doortastender aan. MKB’ers aan de andere kant van de plas hebben al vele en grote successen geboekt als het gaat om het aanpakken van de misleidende verkoop van renteswaps door banken. Mind you. Zelfde soort bank, zelfde soort klant, zelfde soort product, zelfde soort verkooptechniek.

Warre Buffett

2. De koppeling Euriborfraude en renteswaps

Ook weten we inmiddels (eindelijk) dat banken, waaronder de coöperatieve Rabobank, op grote schaal ‘gesjoemeld’ hebben met de Libor- en Euriborrente, waarvoor ze beboet zijn en/of schikkingen betaald hebben. En iedere keer betreft het megabedragen, dus zijn de belangen van de banken dat blijkbaar ook. Waarom zouden zij anders met deze rentetarieven frauderen?

Advocaat Carel Abeln heeft, namens een Rabobankklant, de eerste steen geworpen. “De verkoop van duizenden rentederivaten aan bedrijven kan op grond van deze fraude worden teruggedraaid”, zo geeft hij aan op de website van Follow The Money. Zijn uitleg over de aanpak is uitgebreid en de mogelijke claims acht hij kansrijk. We gaan het zien!

Als zijn aanpak werkt, kunnen zakelijke Raboklanten mogelijk van de ongevraagde renteswaps afkomen. Ongevraagd? Ja, beste bank(lobbyist)en… ongevraagd! Heel veel MKB’ers kenden en kennen het product renteswap niet eens. Er zélf naar vragen was en is dus onmogelijk. Zij vroegen hun bankier slechts om een VASTE financieringsrente!

En zo schuift de loodzware deksel van de beerput ‘renteswaps’ langzaam van zijn plaats. Like in the UK! What’s that smell?

DD: “Dijsselbloem en derivaten”

20 september 2013 5 reacties

Dijsselbloem weet het antwoord ook (even) niet en wacht het AFM onderzoek van deze maand af.

In het verleden zijn aan vele marktpartijen renteswaps verkocht door banken, waaronder MKB Nederland. Heeft MKB Nederland hier een éigen verantwoordelijkheid? Ja, absoluut. Niet alle MKB’ers die nu steen en been klagen over renteswaps, hebben recht van spreken.

“Wat je niet begrijpt, moet je niet kopen” is een toepasselijke stelling, maar die geldt dan natuurlijk ook voor particuliere woekerpolishouders. Of zijn ondernemers echt anders?

Wat was én is de (verkoop)praktijk in deze?

A? Komt een klant bij de bank en die zegt: “Ik wil graag rentezekerheid. Maar geef mij éérst maar een variabele Euriborrente, plak daar een product tegenaan dat ik niet ken of niet begrijp, waarvan u zegt dat het net zo werkt als een vaste rente, maar bied mij vooral niet een gewone vastrentende lening aan. En nadat u mij de renteswap verkocht heeft (notabene om rentestijgingen tegen te gaan) verhoogt u later als verkoper-bank zélf mijn klantrente van de financiering d.m.v. risico-opslag en liquiditeitsopslag. Ja, dat is précies wat ik wil“.

Of toch B? Bank: “Beste klant. U wilt dat wij u financieren. Dat willen wij wel doen, maar alleen als u uw renterisico’s bij ons verzekert. Wij bieden u echter géén vastrentende lening aan, maar een met variabele rente. Dat levert de bank aanzienlijk meer marge op. Dat zegt u waarschijnlijk niks, maar is voor óns erg belangrijk. Daarom bieden wij u een variabele rente aan en een renteswap. En geloof ons nou maar, als oprechte adviseur, dat komt allemaal goed!! By the way…. als u de renteswap niet afneemt, krijgt u de financiering niet. Graag rechts onderaan tekenen“.

Bancaire lobbyisten denken dat optie B een theoretische verhaaltje is en betichten mij nu van demagogie “van de bovenste plank”. Banken en MKB’ers weten wel beter. Dit is de échte praktijk! In UK hebben 4 grote banken al schuld bekend inzake hun misleidende verkoop van rentederivaten. Is het dan niet verschrikkelijk naïef te denken dat het in Nederland niet gebeurt?

Kamervragen

Twee weken geleden werden er Kamervragen gesteld over rentederivaten. Op een behoorlijk aantal antwoorden bleef Dijsselbloem het antwoord schuldig en verwees hij naar het AFM onderzoek dat eind deze maand wordt afgerond.  In het kader van de eigen verantwoordelijkheid van de klant en de zorgplicht van de bank, vond ik dit wel een boeiende kamervraag:

Hoe beoordeelt u het verkopen van rentederivaten aan het MKB door financiële dienstverleners in het licht van de zorgplicht van deze financiële dienstverleners?”

Dijsselbloem’s antwoord:  “…  de eisen (‘inzake zorgplicht’) die worden gesteld bij dienstverlening aan professionele beleggers zijn minder verreikend dan bij dienstverlening aan niet-professionele beleggers. De omvang van de onderneming is daarbij bepalend voor de classificatie van de cliënt. Indien een onderneming voldoet aan twee van de volgende (drie) voorwaarden, wordt zij aangemerkt als professionele belegger: (a) balanstotaal van €20 miljoen; (b) netto-omzet van €40 miljoen; (c) eigen vermogen van €2 miljoen. Voldoet een onderneming niet aan deze voorwaarden, dan kwalificeert zij automatisch als niet-professionele belegger……. Ik ben overigens van mening dat ondernemers hier ook een eigen verantwoordelijkheid hebben”.

Maar de splitsing “professioneel of niet-professioneel” op basis van deze cijfertjes zegt natuurlijk hélémaal niets over de misleidende verkooptechnieken van banken én ook niets over de iemands kennis van rentederivaten.

De woekerpolis particulier.

“Ja, meneertje. U heeft een MBO+ opleiding genoten, u kunt dus lezen én schrijven en u heeft ook nog eens een jaarinkomen van > € 48.000? Nou, dan heeft u mooi geen rechten als het gaat om de sneaky verkoopmethodes en exorbitante kostenbeladingen van woekerpolissen“.

Zoiets, meneer Dijsselbloem?

Renteswap: De simpele uitleg!

27 augustus 2013 Plaats een reactie

“Wij van WC eend adviseren WC eend”. Een reclameslogan uit de 80’er jaren. Kort, eerlijk en duidelijk.

Op 13 juli jl. verscheen er een uitgebreid artikel over bancaire adviseurs die hun lucratieve WC eend verkochten en nog steeds verkopen… de renteswaps. Alleen dan minder eerlijk en minder duidelijk.

Dat gaat als volgt. Als verkoper noem jezelf klantenadviseur, je adviseert de klant  ongevraagd een renteswap, biedt hen tegelijkertijd géén (vastrentend)alternatief en verkóópt deze renteswap als dé verzekering tegen ongewilde debetrentestijgingen! Net zo solide als een vaste debetrente! Vervolgens prijs je het product absoluut wazig (lees: duur) en als de klant in 2007, 2008 en 2009 het te dure product van je gekocht heeft, jaag je daarna zélf de klantrente op de financiering omhoog middels risico- en liquiditeitsopslagen. En daarmee wordt het doel van de klant (verzekeren tegen stijgende rente op de financiering) geheel teniet gedaan. Door de verkoper van ‘de verzekering’ zélf, nota bene.

Wat uit bovengenoemd Volkskrant-artikel blijkt, is dat een renteswap door vrijwel niemand exact begrepen wordt. In tegenstelling tot de daar gepresenteerde uitleg is het is namelijk NIET de variabele debetrente die geruild wordt tegen een vaste rente, maar SLECHTS de Euriborrente die geruild wordt. En zoals ik eerder beschreef, bestaat de variabele debetrente voor de bankklant naast het Euribortarief uit nog twee rentecomponenten, de risico-opslag én de wazige liquiditeitstoeslag (ING en Rabobank) of markttoeslag (ABN Amro). Daarmee heeft de bancaire verkoper twee ‘knoppen’ tot zijn beschikking om de klantrente op de financiering, zonder onderbouwing, alsnog te verhogen. Daar gaat je “vaste rente”.

OPLEIDING

Uit cursus- en trainingsmateriaal uit 2007 en 2008 blijkt dat sommige banken hun accountmanagers hebben aangeleerd dat een renteswap de klant eenzélfde (rente)zekerheid op de financiering biedt als een traditionele vaste rente. Dat is pertinent onjuist. Met als gevolg dat deze afgestudeerde, bancaire accountmanagers deze renteswaps structureel met onjuiste argumentatie verkocht hebben aan (renteswap)leken. En als bancaire verkopers het product al niet geheel begrijpen, hoe kunnen zij hun klanten dan juist voorlichten? Niet dus!

HERSTELLEN

Vanaf 2009 zijn banken zich daar vaak bewust van geworden en zijn zij hun fouten gaan corrigeren door klanten hernieuwde documentatiesetjes toe te sturen ter ondertekening. Uiteraard met schattige teksten als ‘dat moeten wij van de AFM’ en ‘dit is gewoon iets administratiefs’ of bij wijzigingen in de onderliggende financieringsstukken. Maar in ieder geval nooit met open vizier en transparant. Want transparantie kost deze banken geld. Veel geld. Britse en Duitse banken voelen de nattigheid aankomen en reserveren al miljarden om klanten te (gaan) compenseren.

NEGATIEVE MARKTWAARDE

Renteswaps gesloten tot oktober 2008 gingen uit van stijgingen van het Euribortarief, maar dit tarief kelderde van ± 5,0% in oktober 2008 naar ± 0,2% nu. De ‘renteverzekeringspolis’ heeft nu daarom een negatieve marktwaarde. Dat is op zich  verklaarbaar. Maar banken vergelijken dat maar ál te graag met de boeterente welke een klant ook had moeten betalen als zij een vaste rente (gesloten in het verleden) nu hadden willen ‘openbreken’. Maar ook die vergelijkingsvlieger gaat niet op.

De boeterenteberekening bij vervroegd aflossen van een vaste rente is bij sommige banken een héle andere berekening dan het tussentijds afwikkeling van een renteswap. Deze laatste berekening is voor de klant financieel vaak veel nadeliger. En…. een marktwaardeberekening die de klant zélf overigens nooit te zien krijgt! Dát en het feit dat er überhaupt een forse negatieve marktwaarde zou kunnen ontstaan, zijn banken nogal eens  ‘vergeten uit te leggen’ aan hun zakelijke klanten. Leve de zorgplicht!

Kortom, de WC eend blijkt vaak niet de oplossing te zijn voor het vieze toilet. Sterker nog…. in de échte praktijk blijkt dat er meer lucht zit aan de verkoopwijze en wazige prijsverhogingen dan aan de WC zelf.

WC eend

%d bloggers liken dit: