Archief

Posts Tagged ‘rente’

Concreet geld verdienen met mijn ervaringen?

30 januari 2017 Plaats een reactie

Zoals altijd belde Henk mij op omdat hij een brief van zijn bank had ontvangen. Over 2 weken vervalt er een renteperiode van een van zijn zakelijke leningen, dus “Frank, wat moet ik gaan doen”?

Als trigger op zijn vraag antwoord ik “Nou Henk, om te beginnen bel je mij de volgende keer 7 weken eerder”.

Waarom”?

Simpel. De huisbankier snapt als geen ander dat je met een reactietijd van 2 weken met je rug tegen de muur staat. Als je het niet eens bent met de aangeboden renteopties en je komt er met de bank niet uit, wat kun je dan als ondernemer nog doen? Behalve boos worden en klagen? Helemaal niets, omdat je bij een andere bank geen bedrijfsfinanciering geregeld krijgt in zo’n korte periode”.

Ja, dus”? vraagt Henk geprikkeld.

Dus deze keer gaan we onderhandelen met de bank op basis van inhoudelijke argumenten, maar veel belangrijker, we stellen nu voor om de volgende renteherzieningsbrieven geen 2, maar 8 weken van tevoren toe te sturen”.

Henk: “Maar dan kunnen ze niet. Althans, dat zei mijn accountmanager eerder al eens. Iets met funding of zo”.

Henk, dat snap ik, maar dat is een professionele truc om geen discussie te krijgen. Banken zijn namelijk wettelijk verplicht om particuliere klanten met een privéhypotheek 3 (!) maanden voor een nieuwe renteherziening de klant een nieuw rentevoorstel aan te bieden. Hebben ze dan een fundingprobleem? Nee. Dus ook niet bij jouw zakelijke renteaanbieding. Funding is funding”.

En wat schiet ik daar mee op”? klinkt het al wat geïnteresseerder.

rente

Nou Henk, de accountmanager snapt dat je bij een periode van 2 weken geen, maar bij een reactietijd van 8 weken wél, alternatieven kunt regelen bij een andere financier als de aangeboden rentetarieven écht niet bevallen. Alleen al door die wetenschap krijg je van jouw bank de volgende keer een beter rentevoorstel. Zo werkt dat”.

Ervaringsadvies met zeer concreet resultaat:

  • Jaarlijks scheelde dat € 25.500 (0,3% per jaar over de zijn leningen ad € 8,5 mln).
  • Gesprekken met de bank i.p.v. gesteggel, dus een betere relatie.
  • Blijvend resultaat naar de toekomst.
Categorieën:Bankzaken Tags: , , ,

AFM onderzoek: Verkoop van rentederivaten aan MKB NL kan absoluut beter

25 september 2013 1 reactie

De dienstverlening van sommige banken aan het professionele midden- en kleinbedrijf (MKB) bij het afsluiten van rentederivaten is voor verbetering vatbaar. Dat blijkt uit een verkennend onderzoek van de Autoriteit Financiële Markten (AFM) naar het dienstverleningsproces van de belangrijkste aanbieders in Nederland.

Voor MKB-ondernemingen is het naar mening van de AFM bij uitstek van belang dat zij kunnen rekenen op een adequate dienstverlening op het gebied van rentederivaten. MKB ondernemingen vormen een kwetsbare groep vanwege de vaak relatief beperkte financiële middelen en gebrek aan kennis en ervaring met rentederivaten. Daarnaast kunnen MKB-ondernemingen drempels ervaren om bijstand in te roepen, bijvoorbeeld vanwege kosten of de vrees dat dit de relatie met de bank zou schaden. De AFM heeft niet onderzocht in hoeverre de afgesloten producten passend zijn voor de betreffende cliënten.

De AFM heeft in haar onderzoek de banken met een bankvergunning in Nederland betrokken die op het gebied van rentederivaten dienstverlening aan semipublieke instellingen en het MKB als de voornaamste aanbieders kunnen worden beschouwd.

Onduidelijkheid over advies

De AFM constateert dat sommige banken hun cliënten niet altijd voldoende duidelijk maken dat zij bij het aanbieden van rentederivaten geen advies geven. Dit terwijl ze in de regel vaak tegelijkertijd wel adviseren over andere bankproducten. De meeste banken boden in de onderzochte periode rentederivaten aan op basis van execution only dienstverlening. Wanneer een bank advies geeft, geldt een zwaardere zorgplicht. Banken moeten daarom helder zijn over welke dienstverlening zij leveren.

Verwarring over de aard van de dienstverlening kan ongewenste risico’s opleveren. De cliënt ziet het verschil tussen beide vormen van dienstverlening vaak niet, waardoor hij de perceptie kan hebben dat hij advies kreeg over rentederivaten. Het moet voor de cliënt heel duidelijk zijn dat de bank hem niet over het rentederivaat adviseert, zodat hij zich bewuster is van zijn eigen verantwoordelijkheden.

Onevenwichtige informatieverstrekking, cliëntclassificatie en dossiervorming

De AFM heeft gezien dat de informatieverstrekking over rentederivaten vaak een te gunstig beeld geeft van de verwachtingen. Negatieve scenario’s blijven onderbelicht. Cliënten kunnen daardoor onverwacht met tegenvallers worden geconfronteerd, bijvoorbeeld wanneer een derivaat met negatieve marktwaarde voor het einde van de looptijd wordt beëindigd.

Banken informeren hun MKB-cliënten daarnaast vaak onvoldoende of zij als professioneel of als niet-professioneel worden geclassificeerd en welke consequenties dit voor hen heeft. Deze informatie is belangrijk omdat de zorgplicht van banken voor professionele cliënten beperkter is dan voor niet-professionele cliënten.

Uit het onderzoek is ook gebleken dat de dossiervorming door banken te wensen over laat. In de dossiers ontbrak vaak een goede periodieke herziening van de cliëntrelatie. Daarnaast ontbraken vaak gespreksverslagen waaruit de gang van zaken rond het tot stand komen van de transactie kan worden gereconstrueerd. Ook was niet goed vast te stellen of (en hoe) banken hebben beoordeeld of de dienstverlening passend was.

Vervolgonderzoek

In de tweede helft van 2013 doet de AFM aanvullend onderzoek naar de dienstverlening van banken aan het MKB met betrekking tot rentederivaten. Een aantal banken heeft stappen ter verbetering aangekondigd. De AFM zal deze veranderingen nauwlettend volgen en met de sector in gesprek gaan over de gewenste dienstverlening. Ook inventariseert de AFM in hoeverre er andere problemen spelen bij de financiële dienstverlening aan het MKB. Via het emailadres mkb@afm.nl kunnen signalen aan de AFM worden doorgegeven.

Semipublieke instellingen

Ook bij semipublieke instellingen zijn risico’s geconstateerd en is de dienstverlening bij het afsluiten van rentederivaten voor verbetering vatbaar. De AFM heeft bij dit segment onder meer geconstateerd dat de aard van de dienstverlening niet altijd duidelijk is, wat meestal pas bij een adviesbehoefte gedurende de looptijd blijkt. Ook vindt de AFM dat de informatieverstrekking over de producten onevenwichtig is geweest. Nieuwe regelgeving vanuit de overheid moet ervoor zorgen dat semipublieke instellingen in de toekomst rentederivaten uitsluitend op een passende en verantwoorde manier inzetten. Ook hebben banken in veel gevallen hun beleid voor deze cliëntgroepen aangepast. Mede vanwege de nieuwe regelgeving en het aangepaste beleid heeft de AFM er voor gekozen om de dienstverlening aan semipublieke instellingen niet in haar vervolgonderzoek te betrekken. Risico’s die voortkomen uit in het verleden afgesloten rentederivaten blijven echter een belangrijk aandachtspunt

Consumenten zijn oliedom en ondernemers superintelligent!

Althans dat denken de Nederlandse wetgevers.

Waarom anders maken zij wetten die alléén bedoeld zijn ter bescherming van consumenten en laten onze wetgevers ondernemers op hetzelfde onderwerp aan hun lot over? Ook toezichthouders vragen zich dat af.

Afgelopen week was ik op uitnodiging op bezoek bij de Autoriteit Financiële Markten. Twee enthousiaste AFM’ers wilden, ter aanvulling op hun eigen marktonderzoek “niet-retail”, wel eens aanhoren wat ondernemende bankklanten zoal meemaken en wat er beter kan.

Het vertrekpunt van mijn beschouwingen is dat iedereen, consument én ondernemer, zijn eigen verantwoordelijkheden heeft. Dus degene die bij een goede deal roept dat hij het zélf goed gedaan heeft en bij een miskleun de bank en/of adviseur de schuld geeft, die tel ik niet mee! Mijn idee is wél dat bankklanten bankadviezen en -aanbiedingen beter kunnen beoordelen als zij wéten waarvoor zij tekenen. Dat begint met? Jawel ….. transparantie!

Neem nou het  Besluit Gedragstoezicht financiële ondernemingen Wft. Sinds 1.1.2013 moeten aanbieders (zeg: banken) hun klanten bij het aangaan van een nieuw contract transparantie bieden over de opbouw van een variabele debetrente (artikel 59aa). Ook gedurende het contract is deze transparantie verplicht (artikel 68a).

Superkrom is het natuurlijk dat deze verplichting alléén geldt als de klant een consument is! Alsof ondernemers die transparantie niet nodig zouden hebben. Zoals ik eerder schreef, zijn banken druk doende met het serieus verruimen van verschillende marges op een wijze die een monopolist niet zou misstaan. Om discussies (en het ‘bankbashen’) te voorkomen, is helderheid vanuit de aanbieder op zijn plaatst. Als de rentemargewijzigingen, doorgevoerd met risico- en liquiditeitsopslagen reëel zijn, dan is het uitleggen toch niet moeilijk. Ook aan ondernemers!

Voorafgaand aan deze wetswijziging sprong Jan Kees de Jager in 2012 op bres voor de bankklant (lees: weer alléén de consument). “Om de positie van de consument te versterken wil ik aanbieders van hypothecair krediet met een vaste debetrentevoet verplichten om consumenten tenminste drie maanden voor het aflopen van de rentevastperiode hierover te informeren en tevens een concreet aanbod te doen voor de komende periode”.

De ondernemer daarentegen krijgt van zijn bank nu nog steeds maar 13 2 weken van tevoren een nieuw rentevoorstel bij een lopende financiering. Twéé héle weken de tijd voor een onderneming om van bank te switchen als hij het niet eens kan worden over een nieuw rentetarief. Wow! Rekening-courantkrediet, leningen en betalingsverkeer overzetten naar een concurrent in 14 dagen? Dacht het niet!

En banken wéten natuurlijk dat dat onmogelijk is, dus hun nieuwe rentetarieven zijn in overeenstemming met deze situatie….. (lees: niet al te scherp)! Ruimere rentebedenktijd, zoals voor consumenten, levert ondernemers marktconformere rentetarieven op. Geen hogere wiskunde.

Enfin, de AFM is nu zeer sérieus op zoek naar zulke risico- en verbeterpunten in de niet-retailmarkt. Daarom mijn oproep aan MKB Nederland: “Neem contact op met AFM via 0900- 6800 680 of per mail mkb@afm.nl (speciaal hiervoor aangemaakten vertel hen wat je zelf aan knel- en/of verbeterpunten ziet bij banken. Ik zal hen zéker blijven informeren. De AFM staat open voor ondernemers en zegt er klaar voor te zijn!

Slim bezig….. dat is het idee!

Banken en oliemaatschappijen dicteren de prijzen.

28 mei 2013 1 reactie

Bij onvoldoende concurrentie betaalt de klant (geheel) automatisch de rekening.

Afgelopen meivakantie zocht ik de zon maar eens op en tufte met de auto naar het zuiden. De dag voor vertrek even de tank volgooien, klaar voor vertrek. Ik klokte een brandstof literprijs van € 1,79. Onderweg sluit ik als echte Nederlander aan in de file bij het benzinestation in Luxemburg, want dat scheelt. Literprijs € 1,31. Via de Autoroute du Soleil dwarrel ik naar beneden en tank op deze Franse tolweg voor € 1,68.

Bij het hotelletje (ook in Frankrijk, weg van de tolweg) na het ontbijt ook maar even getankt voor € 1,54. Dat scheelt toch maar mooi € 0,14 per liter benzine. In Spanje scheen inmiddels de zon, ook qua brandstofprijs… € 1,38!

Het prijsverschil per land is duidelijk en is er altijd al geweest. Mij viel het meest op dat de literprijs in Frankrijk een serieus verschil liet zien. Rij je tussen de verplichte vangrails van de tolweg, en heb je slechts keuze uit de benzinestations van de grote vier merken, dan is de prijs (te) hoog en is het onderling prijsverschil maar € 0,02. Heb je echter de vrijheid om te tanken buiten deze verplichte paden, dan keldert de prijs van hetzelfde merk met 9%.

In dezelfde periode maken ING Bank en ABN Amro Bank weer kwartaal- en jaarcijfers bekend. Gerrit Zalm over de resultaten 2012 van het bankbedrijf “….Zowel op jaarbasis als op kwartaalbasis lieten de netto rentebaten en de netto provisiebaten een stijging te zien”.

En waar ING Bank in eerdere kwartaalverslagen nog schreef  “interest results were robust, and interest margin widened”, schrijft zij dit keer over het eerste kwartaal van 2013 “Bank earnings rebounded from the fourth quarter, supported by improvement in the interest margin….

Tijdens een rondetafelgesprek in maart 2013 in Den Haag “Kredietmarkt in Nederland” vroegen Tweede Kamerleden en marktpartijen zich af waarom de rentemarges voor de bank toch zo ruim waren (geworden). De vraag werd door de bankiers vakkundig ontweken en een antwoord bleven zij schuldig.

Hét antwoord is niet moeilijk. Bij gebrek aan bankconcurrentie in Nederland zijn particulieren en MKB Nederland verplicht om “financieringen te tanken” bij een van de vier grote merken.

Bij Rabobank staat in de Algemene Voorwaarden bedrijfsfinancieringen: “de bank mag altijd de rente, de provisies, de (behandelings)kosten, de berekeningsmethode, de afrekenperiode, de valuteringsregels, de dagen, waarop de rente aflossing en/of andere betalingen moet(en) worden voldaan (vervaldagen) wijzigen”. De andere banken hanteren soortgelijke teksten.

Banken gaan dus blijkbaar nog verder dan oliemaatschappijen. Sluit je ogen en stel je voor. Je staat te tanken op de Autoroute du Soleil. Je weet dat je teveel betaalt, want weg van de snelweg is de prijs aanzienlijk lager. En tijdens (!) jouw tankbeurt verandert de prijs van € 1,68 per liter in…… € 1,68 per hálve liter. Da’s schrikken, hè?

Steeds meer MKB ondernemers en particulieren hebben deze ervaring achter de rug. Waar de MKB-marges zwaar onder druk staan, drukken de banken hun hogere marges er gewoon door heen. Ondanks het advies van de AFM om dat niet te doen. De automatische incasso zorgt er natuurlijk voor dat deze rekening  c.q. hogere debetrente ook netjes en op tijd voldaan wordt.

Is dat wat banken onder “betaalgemak” verstaan?

Renteswap: De bancaire renteverzekering die vrijwel niets verzekert!

Wat heb je aan een opstalverzekering als eventuele schades aan jouw huis niet verzekerd zijn? Niets dus. Waarom worden ze dan geadviseerd c.q. verkocht? Omdat het de verkoper geld oplevert. Daarom!

De geldmarkt- en kapitaalmarktrente zijn momenteel historisch laag. Met dit argument werden zakelijke bankklanten met een variabele Euribor-debetrente de afgelopen jaren door Nederlandse banken bestookt met adviezen (?) om toch maar vooral renteswaps te kopen.

Het verkoopargument is dat een klant met zo’n renteswap de lage, variabele debetrente “ruilt” tegen een lage, vaste debetrente en zich daarmee “verzekert” tegen onverhoopte rentestijgingen. Wat de bancaire adviseurs vaak niet goed uitleggen, is dat de variabele rente uit diverse componenten bestaat en dat dit product daarom niet hetzelfde effect heeft als het kiezen van een gewone, simpele, vaste renteperiode.

Tot 2008 bestond de variabele rente uit 2 componenten: het Euribortarief en de risico-opslag (afhankelijk van de prestaties van de onderneming/branche). Je fixeerde c.q. verzekerde alleen het Euribortarief, de risico-opslag kon alsnog wijzigen. Als de onderneming niet slechter presteerde, steeg de risico-opslag niet en steeg de totale debetrente niet.

Na 2008 bestaat de variabele rente echter uit 3 componenten: het Euribotrtarief, de risico-opslag en de liquiditiets- of markttoeslag. En vaker dan voor 2008 verhogen banken risico-opslagen, omdat zij totale branches slechter zijn gaan beoordelen. Daar kun je als individuele onderneming helaas niet veel aan doen. Maar de állergrootste troef van de banken is de liquiditeits- of markttoeslag!! Banken kunnen deze opslagen éénzijdig aanpassen zonder deze ook maar 1 seconde te onderbouwen. Kortom, de klant is afhankelijk van de willekeur van de geldleverancier… en daar… beste ondernemer, kun je je dus ook niet tegen verzekeren.

Feitelijk “koopt” een klant met een renteswap alleen een vast Euribortarief. De overige twee componenten kunnen gewoon blijven stijgen en/of dalen.

In de vergelijk met de opstalverzekering: de klant betaalt serieuze verzekeringspremies, denkt daarmee zijn huis verzekerd te hebben, maar alleen de betonnen fundering blijkt gedekt te zijn.

De open deur is helaas wederom waar gebleken. Adviseurs met een broodheer zijn niets meer of minder dan verkopers met als primair aandachtsgebied: “winstmaximalisatie voor hun werkgever”. Bankiers zijn daarop geen uitzondering. Je bent gewaarschuwd….! Ook door de Autoriteit Financiële Markten in haar nieuwsbrief van eergisteren.

%d bloggers liken dit: