Archief

Posts Tagged ‘patient’

Wat als…….. patiënten klanten waren?

7 november 2016 Plaats een reactie

ziekenhuis

Deze week was ik weer eens in een ziekenhuis. Een vriend had een serieus auto-ongeluk gehad en lag nét 1 dag in het ziekenhuis. Het was geen fraai gezicht. Een jaap van een litteken onder zijn kin, ontbloot lijf met gekneusde ribben en een gebroken rechterpols in het (zeer strakke) gips. 

Nobody knows

Ik liep binnen in de eerste minuut van het bezoekuur, 16.01 uur. “Hé, Jaap. Hoe gaat het?” “Frank, jongen. Mijn vingers zijn paars, mijn ribben doen ontiegelijk zeer en hoe het met mijn pols is weet ik niet. Ik weet ook niet of ik vandaag geopereerd word, want de uitslag van de foto’s van gisterenavond zou ik vandaag voor 9.30 uur krijgen, maar die heb ik nog niet”.

Mind you…. Het is nu 16.02 uur. Jaap is nuchter, want ‘nobody knows’ of hij deze middag geopereerd moet worden of niet. Dus ook Jaap zélf begint paars te worden, maar dan van de honger.

Witte gewaden

In de hal lopen vele witte gewaden rond, dus trek ik de eerste de beste aan de mouw. “Kan iemand mij vertellen of mijn vriend vandaag nog geopereerd gaat worden of anders te eten krijgt”? “Oh, dat treft. We wilden nét onze ronde gaan lopen”.

De hele discussie zal ik jullie onthouden, maar de strekking was simpel. “Wij zijn de verpleegafdeling. De betreffende afdeling orthopedie had het druk, ziet u. Anders zouden ze wél gereageerd hebben. Noodsituaties. U begrijpt dat wel. Tóch? Dus dat wordt niets meer vandaag. U mag weer eten. Ik zal straks nog eens bellen en anders hoort u het morgenochtend weer”.

Vingers

“Maar mijn paarse vingers dan? Dat is toch niet goed?” probeert Jaap zelf nog. “Af en toe in uw vingers knijpen en als de kleur snel terugkomt, is er niets aan de hand”, zo stelt het oppergewaad gerust. “Daag”. Op 4 woorden na, een letterlijke weergave.

Wat als de patiënt een klant was, schoot er door mijn hoofd. Je ligt hier aangeslagen bij te komen van een serieus auto-ongeluk. En behalve de zeer aardige verpleegster die je wast en pijnstillers komt brengen, zie of hoor je niemand. “De andere afdeling” beslist. Snapt u? Uh, nee.

Beleid

Effen bellen naar collega’s en de klant informeren. Is dat geen beleid? Zit dat niet in de opleiding? Of is het witte gewaad zich niet bewust van de behoefte van zijn klant?

Ik kan slechts gissen. Maar ik weet zéker dat als een van de witte gewaden ooit zélf in dit bed belandt, hij of zij net zo verbaasd zal zijn als Jaap en ik tezamen.

%d bloggers liken dit: