Archief

Posts Tagged ‘Henk’

Bedrijf verkopen? Neem 5 jaar de tijd!

30 januari 2017 Plaats een reactie

Op gezette tijden belt Henk mij voor bankzaken. Zo ook deze keer. De huisbankier liet weten dat zijn bedrijfspand de komende drie maanden opnieuw getaxeerd moest worden. De bank is dan de opdrachtgever van de taxatie, de klant (lees: Henk) betaalt de rekening. Natuurlijk vond Henk daar van alles van, maar in de Algemene Voorwaarden voor Hypotheken staat dat duidelijk vermeld.

taxatie

Simpel onderwerp, geen discussie. Wél moet Henk begrijpen dat de uitkomst van zo’n taxatie (rente)consequenties kan hebben. Positief, maar ook negatief.

In mijn gesprek met Henk vroeg ik door over zijn ambities. Henk ik namelijk 57 jaren jong, maar hij wordt zeer waarschijnlijk geen 120 jaar. Dus…… “Ga je er (nog) voor of wil je afbouwen”?

Frank, ik wil mijn aandelen verkopen. Niet nu, maar over 5 jaar”.

Nou Henk, dan ben je maar nét op tijd. Je hebt dan nog 2 jaar om de winst te optimaliseren, zodat je straks met de DCF methode (rekenformule om aandelen te waarderen) een goede waardering voor jouw aandelenpakket kunt laten opmaken”.

Hoe dat zo?”

Veel leverancierscontracten worden alsmaar stilzwijgend verlengd, daar moeten we het komende jaar eens goed naar laten kijken. Verzekeringen, energie, wagenpark. Ik noem maar wat onderwerpen. Aanpassen kan misschien dit jaar of anders zeker volgend jaar. En jouw salaris en het salaris van jouw echtgenote kun je ook nog eens tegen het licht houden. De KFC-bonnetjes van jouw kinderen en ouders mogen ze straks ook niet meer bij jou inleveren. Bereid ze daar maar alvast op voor. Alle besparingen leveren namelijk meer winst op en dus een betere aandelenwaardering”.

En dan?”

Nou Henk, als je jouw boot (metafoor voor bedrijf) wil verkopen, levert ie meer op met een goede kapitein aan boord dan zonder kapitein. Heb je nu een goede kapitein op jouw schip? Wil hij kapitein blijven, ook over 5 jaar? Geeft hij commitment af? En hoe?”

Henk dacht vandaag over de taxatie van zijn bedrijfspand te gaan onderhandelen, maar kreeg daarvoor in de plaats een doos huiswerk mee. Met een knipoog riep Henk bij mijn vertrek “Bedankt Frank, ik dacht dat jij mij zou ontzorgen, maar ik heb een karrevracht aan huiswerk nu”.

Doei Henk, tot volgende week. Ik ga je ook helpen, maar jij gaat eerst even nadenken!”

Advertenties
Categorieën:Bankzaken Tags: , , , , ,

Tegenover mij zit een gebroken man (3)

26 december 2014 1 reactie

Henk heeft er inmiddels enkele weken over nagedacht en heeft er veel met zijn partner over gesproken. Hij realiseert zich uiteraard dat de economische malaise nog wel even aanhoudt, de prijzenoorlog in de branche nog lang niet voorbij is en banken niet ruimhartiger zullen gaan opereren. Dat zijn de feiten, de ratio. Aan de andere kant staat zijn gevoel.

Ratio

Henk’s ratio zegt dat hij door moet werken, harder werken, nog meer uren maken en hopen dat de rente en aflossingen aan de bank betaald kunnen blijven worden. Er vanuit gaande dat de bank niet ieder jaar met een nieuw, geld kostend konijn uit de hoge hoed komt, zoals meer accountantscijfers, taxaties, renteverhogingen, extra aflossingen etc.

Wanneer hij dat zo nog enkele jaren volhoudt, is het dure renteswapcontract geëindigd, kan hij zijn resterende financieringsrente misschien tegen lagere rentes wél en écht vast zetten, is er jaarlijks € 165.000 afgelost  en is de bank misschien tot de conclusie gekomen dat alle bancaire ratio’s weer wat passender zijn. Misschien, misschien, misschien. Dus, hard en meer werken en hopen dat de bank mee blijft werken om tot een goed einde te komen.

Gevoel

Henk’s gevoel zegt heel wat anders. Hij voelt zichzelf  “stom”, zoals inmiddels vele MKB-ers met een renteswapcontract zichzelf stom voelen. Stom, omdat hij zijn bancaire, financiële partner 110% vertrouwde. Nu weet hij dat deze financiële adviseur, jarenlange vertrouwenspartner, gewoon een verkoper is (én was) met verkooptargets. Natúúrlijk had hij zich beter moeten laten informeren over producten “waar hij geen vinger achter kon krijgen”. Zonder te verzanden in rancune of persoonlijke wrok voelt Henk zich wél bekocht. Gefopt. Zijn vertrouwde huisbank gaf Henk immers aan dat DIT het moest worden!

Casus

Recentelijk heb ik Henk’s casus bekeken. Een klassiek voorbeeld van ‘mis-selling’. De bank nam het initiatief om Henk te wijzen op (lees: bang te maken voor) mogelijk sterk stijgende marktrentes. Om hem vervolgens bijna tweewekelijks te bestoken met mails over de risico’s van stijgende rentetarieven. Eenmaal “klaargestoomd” om dit risico aan te pakken, vroeg Henk slechts om een of meerdere vastrentende leningen.

Het énige aanbod van de bank was een Euriborlening in combinatie met een renteswap. Lekker positief uitgelegd (“alle financieringslasten zijn nu vastgelegd”), de negatieve items (zoals de consequenties van een negatieve marktwaarde) weggelaten en veel belangrijker in deze………….. zónder ook maar één alternatief aan te bieden.

Géén vastrentende leningen, géén verschillende rentelooptijden, géén Euriborlening met een rentecap. Niets van dat alles. Keuze uit één is geen keuze.

Angst

Ik begrijp zowel Henk’s ratio, maar zeker ook zijn gevoel. De keuze is uiteraard aan Henk en zijn partner. Zij kiezen er nu voor om niet te stoppen, hard te blijven werken en te hopen op medewerking van hun huisbankier. De bank aanspreken op ‘mis-selling’ is nog een brug te ver. Daarvoor hebben zij teveel angst i.v.m. de financiële afhankelijkheid van diezelfde bank. Ook dit gevoel is een klassieker. Helaas.

 

Tegenover mij zit een gebroken man (2)

15 oktober 2014 Plaats een reactie

Tegenover mij zit een gebroken man. Wrang voor iemand wiens passie de gezondheid van mensen is. Zijn ogen worden vochtig en hij vraagt zachtjes of ik hem kan helpen met zijn bankproblemen.

========================================================

Ja, dat kan ik wel. Inhoudelijk kan ik de financiering en de renteswap analyseren en beoordelen. Gemaakte fouten kan ik aangeven en mogelijke herstelacties of schikkingen voorstellen of mogelijk zelfs af laten dwingen”, is mijn antwoord. “Ik kan er voor zorgen dat de bankier je misschien een jaar met rust laat…..Maar als je die rust en tijd gebruikt om nog harder te gaan werken, dan neem ik deze klus niet aan”. Verbaasd kijkt Henk mij aan. “Oh?”.

Het toekomstscenario hier is mij namelijk volstrekt duidelijk.

  • De crisis suddert voort.
  • De grote fitnessketens gaan niet verdampen.
  • De komende 5 jaar wordt het zakelijke en privé onroerend goed jaarlijks, en op kosten van Henk, verplicht getaxeerd. Getaxeerd door een door de bank aangewezen taxateur. De dalende uitkomsten zijn voor de bank dan ook nooit een verrassing. Wél voor de klant!
  • Henk’s 100-urige werkweek levert straks misschien extra rendement en cashflow op, maar deze centen stromen vervolgens direct naar de bank, omdat deze de rekening-courant limiet blijft afbouwen en leningen nog meer afgelost wil zien. Het levert Henk daarom zélf geen énkele financiële ruimte op.

Wanneer Henk’s financiering over 5 jaar dan precies binnen de dekkingswaarde van de bancaire zekerheden valt, is de kans groot dat de bank zijn financiering alsnog opzegt. Geen verlies voor de bank, heet dat dan. Wat dat betreft, is er voor de bank altijd wel een stok om mee te slaan. Solvabiliteit, cashflow, zekerheden, branchevooruitzichten. Whatever. Henk en partner staan inmiddels natuurlijk ook privé borg voor de zakelijke financiering, dus op dat moment valt alles als een kaartenhuis in elkaar.

En zoals vaker in MKB Nederland is het onroerend goed en zijn de aandelen van de BV het pensioenpotje. Nu én over 5 jaar blijkt deze pensioenpot geheel niet gevuld. Externe reserves zijn niet aangelegd, alles voor de zaak! Zo dacht ook Henk.

Dus Henk, de afgelopen 26 jaar was je zelfstandig ondernemer, maar vanaf nu ben je in dienst van de bank. Nog harder werken, levert je misschien extra geld op, waarmee je de bankmarges en-aflossingen kunt blijven betalen, maar niet de noodzakelijke investeringen en de privé boodschappen. Is dat wat je wilt? Voor de bank werken”?

Weer viel er een serieuze stilte. Ik zie Henk denken. Is dát wat het is? Tot nu toe 26 jaar keihard gewerkt en nu ploeteren om de bank te kunnen blijven betalen. Om zelf zo meteen, na 31 jaar, alsnog met lege handen achter te blijven?

Wat is het alternatief, Frank? De handdoek in de ring gooien? Mijn mensen naar huis sturen en dan 3 jaar de schuldsanering in? Op mijn leeftijd. Na al die jaren? En wat moet ik dan? Ik ben dan bijna 60……”!

…………………… wordt vervolgd.

Tegenover mij zit een gebroken man (1)

17 september 2014 13 reacties

Via een tussenpersoon kom ik in contact met Henk. Henk is 53 jaar en al 26 jaar ondernemer. Een goeie gozer, zouden wij zeggen. Open, vriendelijk gezicht en een lichaamsbouw waar menigeen jaloers op zou zijn. Henk heeft een eigen fitnessbedrijf. Een echt, serieus bedrijf in het midden van het land. Tijdens onze eerste, hele prettige kennismaking leg ik hem kort uit wie ik ben, wat ik doe en vooral waarom ik dit werk doe. Om daarna meer over hem en zijn bedrijf te weten te komen. Henk gaat voor de gezondheid van mensen. Dat is zijn passie. Waarom dat wrang is, daar kom ik tijdens ons gesprek pas achter.

GOEDE TIJDEN

In de goede tijden, zo rond 2007, koopt hij een mooi pand, richt het professioneel en smaakvol in en business floreert. Henk maakt weken van 80-90 uur en soms meer. De huisbankier ziet dat hij al jaren goed onderneemt en financiert hem maar wat graag. Geen vuiltje aan de lucht. De bank komt aan het einde van de financieringsonderhandelingen met een uitzonderlijke opmerking. De bank heeft zelfs ‘een kadootje’ voor Henk, een renteswap. “Beschermt tegen stijgende rentes en als de rente echt door blijft stijgen, dan wordt jouw ‘renteverzekeringspolis’ nog geld waard ook”. Henk begrijpt de Engelse termen niet echt, maar vertrouwt op de expertise van zijn bankier en tekent het contract.

SLECHTE TIJDEN

Dan breekt in oktober 2008, een jaar na de koop, inrichting en financiering, de crisis uit. De bank, Lehman Brothers, gaat failliet en in rap tempo vallen er vele dominosteentjes om. Rentes kelderen in hoog tempo en Henk’s renteswap krijgt daarom geen positieve waarde, maar al heel snel een negatieve waarde. Daarbij doemen er meer problemen op voor Henk’s onderneming. Klanten gaan abonnementen opzeggen i.v.m. hun eigen onzekere toekomst en tot overmaat van ramp gaan de grote fitnessketens stunten met de prijzen om tenminste hun eigen gas-, water- en lichtrekeningen te kunnen blijven betalen. In enkele jaren tijd gaat Henk’s omzet met 33% bergafwaarts.

TAXATIE DOOR DE BANK

Tegelijkertijd komt de bank met vervelende brieven. Het zakenpand en privéwoning moeten ieder jaar, op kosten van Henk, getaxeerd worden. Lagere taxatiewaarde, betekent minder zekerheidswaarde voor de bank en dus een hogere financieringsrente. So much voor Henk’s ‘vaste rente’!! Maar dat is niet genoeg voor de bank. Henk moet ook extra gaan aflossen op zijn lening om binnen de zekerheidswaarde van de bank te komen. De panden worden namelijk steeds lager getaxeerd en de financiering bij de bank is inmiddels serieus oplopen i.v.m. de negatieve waarde van de renteswap.

WURGGREEP

Zie daar de wurggreep. Dalende omzet, hogere bankrentes, lagere bedrijfsresultaten, dus lagere cashflow, maar toch meer af moeten lossen op de lening.

De vriendelijk ogende, beresterke Henk trekt het niet meer. Sinds 2012 (nu 2 jaar) is Henk Henk niet meer. Periodiek heeft hij afspraken met zijn psycholoog en is hij in therapie. Wanneer hij mij dit vertelt, val ik stil…………… Tegenover mij zit een gebroken man. Wrang voor iemand wiens passie de gezondheid van mensen is. Zijn ogen worden vochtig en hij vraagt zachtjes  of ik hem kan helpen met zijn bankproblemen.

…………………… wordt vervolgd.

%d bloggers liken dit: