Archief

Archive for the ‘Inspirerend’ Category

2017: Doe eens wat voor een ander!

25 december 2016 Plaats een reactie

Normaal schrijf ik columns over financiële zaken. Deze keer wil ik echter een bruggetje slaan naar iets dat belangrijker is.

Voor velen zijn de afgelopen jaren, bewogen jaren geweest. De financiële onzekerheid heeft vaak de onderste lagen van de “Piramide van Maslow” ondermijnd.

Maslow

Voor degene die deze piramide niet kennen: Eerst heeft een mens behoefte aan eten en drinken, een dak boven zijn hoofd, veiligheid, vrienden, een complimentje en dan is het tijd voor iets onbaatzuchtigs.  Wat mij de laatste tijd opvalt, is dat ik veel mensen spreek die sowieso moeite hebben om “door te stromen” naar de hogere regionen van deze piramide.

Vaak hebben ze al te eten en te drinken, een mooi huis om in te wonen, de veiligheid van een prettige omgeving en een gezonde vriendenkring, maar toch komt daarna zelden het hogere bewustzijn. Liever nog gaan ze méér en luxer uit eten, kopen ze een groter huis in een nog prettigere wijk en gaan ze nog meer vrienden, vaker bezoeken. Mogelijk hopen ze daarmee extra waardering te krijgen. Ik gun ze dat van harte, alleen zo wordt de piramide breder, niet hoger.

Zou het voor nu een mooi voornemen zijn om écht iets voor anderen te betekenen, omdat je toch alles al redelijk goed geregeld hebt voor jezelf en jouw directe omgeving? Tevreden zijn is een mooi motto, anderen ook een tevreden gevoel geven misschien nog wel mooier!

Zo ben ik 9 jaar geleden als zelfstandig ondernemer begonnen en gun ik iedereen ook dat goede gevoel van vrijheid, onafhankelijkheid en eigen kunnen. Daarom vind ik het prettig om, met mijn expertise, mensen te helpen met het opstarten van hun eigen bedrijf. Goed, om met hen te praten over hun nieuwe doelen, nieuwe kansen en bewust los te komen van het verleden. Gewoon als hobby, maar vooral om mijn goede gevoel door te geven… “Mijn stokje door te geven”, zoals ik dat noem. Wanneer dan de inschrijving bij de Kamer van Koophandel een feit is en de nieuwbakken ondernemer zijn mouwen oprolt en in zijn handen spuugt, geniet ik van de energie die je dan terugziet bij de ondernemer in spé.

Jij hebt dat vast ook ergens, “een stokje om door te geven” aan anderen. Probeer het eens, kom er achter hoe hoog de piramide kan zijn en geniet van de energie.

Ik wens je een prachtig en energiek 2017 toe!

Advertenties

Wat als…….. patiënten klanten waren?

7 november 2016 Plaats een reactie

ziekenhuis

Deze week was ik weer eens in een ziekenhuis. Een vriend had een serieus auto-ongeluk gehad en lag nét 1 dag in het ziekenhuis. Het was geen fraai gezicht. Een jaap van een litteken onder zijn kin, ontbloot lijf met gekneusde ribben en een gebroken rechterpols in het (zeer strakke) gips. 

Nobody knows

Ik liep binnen in de eerste minuut van het bezoekuur, 16.01 uur. “Hé, Jaap. Hoe gaat het?” “Frank, jongen. Mijn vingers zijn paars, mijn ribben doen ontiegelijk zeer en hoe het met mijn pols is weet ik niet. Ik weet ook niet of ik vandaag geopereerd word, want de uitslag van de foto’s van gisterenavond zou ik vandaag voor 9.30 uur krijgen, maar die heb ik nog niet”.

Mind you…. Het is nu 16.02 uur. Jaap is nuchter, want ‘nobody knows’ of hij deze middag geopereerd moet worden of niet. Dus ook Jaap zélf begint paars te worden, maar dan van de honger.

Witte gewaden

In de hal lopen vele witte gewaden rond, dus trek ik de eerste de beste aan de mouw. “Kan iemand mij vertellen of mijn vriend vandaag nog geopereerd gaat worden of anders te eten krijgt”? “Oh, dat treft. We wilden nét onze ronde gaan lopen”.

De hele discussie zal ik jullie onthouden, maar de strekking was simpel. “Wij zijn de verpleegafdeling. De betreffende afdeling orthopedie had het druk, ziet u. Anders zouden ze wél gereageerd hebben. Noodsituaties. U begrijpt dat wel. Tóch? Dus dat wordt niets meer vandaag. U mag weer eten. Ik zal straks nog eens bellen en anders hoort u het morgenochtend weer”.

Vingers

“Maar mijn paarse vingers dan? Dat is toch niet goed?” probeert Jaap zelf nog. “Af en toe in uw vingers knijpen en als de kleur snel terugkomt, is er niets aan de hand”, zo stelt het oppergewaad gerust. “Daag”. Op 4 woorden na, een letterlijke weergave.

Wat als de patiënt een klant was, schoot er door mijn hoofd. Je ligt hier aangeslagen bij te komen van een serieus auto-ongeluk. En behalve de zeer aardige verpleegster die je wast en pijnstillers komt brengen, zie of hoor je niemand. “De andere afdeling” beslist. Snapt u? Uh, nee.

Beleid

Effen bellen naar collega’s en de klant informeren. Is dat geen beleid? Zit dat niet in de opleiding? Of is het witte gewaad zich niet bewust van de behoefte van zijn klant?

Ik kan slechts gissen. Maar ik weet zéker dat als een van de witte gewaden ooit zélf in dit bed belandt, hij of zij net zo verbaasd zal zijn als Jaap en ik tezamen.

KOMT EEN MAN BIJ DE DOKTER. JA, EN?

5 november 2016 Plaats een reactie

Je bent 50 geweest én man. Dan kun je last krijgen van een steeds groter wordende prostaat. Ik begon dat te merken wanneer ik met een volle blaas naast drie andere mannen in de toilet bij de urinoirs stond. Tegen de tijd dat ik mijn blaas geleegd had, was mij gezelschap al twee maal van gezicht veranderd.

Huisarts

Op naar de huisarts. Gelukkig heb ik een fijne huisarts. 100% vertrouwen. Goede kerel. Ik vertel mijn ervaringen met andere mannen in het urinoir. De legale versie. “Gaat u maar even op uw zij liggen, meneer Wijn”. “Uh, wat?” Wanneer je dan die vriendelijke man een rubberen handschoen aan ziet trekken, oogt hij plotseling minder vriendelijk. “Dokter, ik begrijp nu wat er gaat gebeuren, dat zal nodig zijn, maar ik heb nog een vraag. Zou u die grijns van uw gezicht kunnen halen?” Hij heeft namelijk ook humor…

Het was duidelijk. Mijn prostaat was groter dan normaal. En zo’n ding blijft groeien, zo begreep ik. Omdat we dezelfde humor hebben, vraag ik hem ook nog “Of dat straks problemen gaat geven met slikken”. Ook zijn dag was weer goed.

Pilletje

Om op een simpele wijze dit probleem te tackelen, schrijft mijn huisarts een pilletje voor. Een pilletje dat maakt dat de plasbuis wat wijder wordt. Het helpt. Alleen de bijwerking die slechts voorkomt bij minder dan 1% van de gebruikers, dient zich bij mij aan. Alsof een duiveluitdrijver een houten wig in je hart ramt. Ik dacht even dat ik dood ging. De pil blijkt erger dan de kwaal.

Ziekenhuis

Uiteindelijk verwijst de huisarts mij door naar het ziekenhuis, afdeling Urologie. Na de intake maken wij een vervolgafspraak. “Meldt u zich om 8.00 uur ’s morgens met een volle blaas, meneer Wijn. Dus veel water drinken. Op een speciaal toiletblok meten we dan de straaldruk en kunnen we een beginanalyse maken”.

’s Ochtends voor het douchen, tijdens het douchen, na het douchen en in de auto op weg naar het ziekenhuis giet ik het ene na het andere bidon achterover. Mijn blaas is vol! De verkeersdrempels lijken dan hoger dan normaal, remmen voor het rood verkeerslicht is een opgave en uitstappen op de parkeerplaats is een hele toer. Liever de lift dan de trap en de laatste honderd meter tot aan de balie van de wachtkamer is een marathon.

Net voor de finishlijn hoor ik een gezaag en geklop? Wanden zijn afgezet met houten planken. De dame bij de finishlijn vraagt vriendelijk naar mijn naam. “Ach. Meneer Wijn. U komt voor de plastest. U zult wel gezien hebben dat we stevig aan het verbouwen zijn. De druk WC wordt vervangen. U kunt vandaag niet terecht!”

Met mijn hoofd schuin naar achteren probeer ik al gorgelend aan te geven dat ik een volle-blaas-probleem ervaar. Gelukkig is de dame een rot in het vak en ziet in een oogopslag mijn acute probleem. “De gewone toiletten zijn dertig meter rechtdoor. Die dertig meter zijn de langste dertig meter die ik me kan heugen. Twintig minuten later (prostaatproblemen bij een volle blaas zijn het ergst) kom ik voldaan terug. De tijd die ingepland stond voor mijn testjes wil ik toch ten volle benutten. Ik vraag de dame in kwestie of zij altijd de patiëntendossiers pas open slaat als deze voor haar neus staat.

Tip

Een niet-begrijpende blik is mijn oogst. “Had u de eerste vijf patiënten van deze ochtend niet alvast om 7.30 uur kunnen afbellen?” Een logische vraag toch? Dossiers zijn immers eigenlijk mensen. Mensen met agenda’s. Mensen die graag geïnformeerd willen zijn. “Zo werken wij hier niet”, hapert ze nog voorzichtig.

Mijn tip aan haar. What about zelf nadenken en proactief de planning maken en patiënten/klanten benaderen, is dat hier verboden?

Advies

Mijn adviesbriefje aan de Voorzitter van hun Raad van Toezicht viel binnen vier dagen op de mat van het afdelingshoofd. Ik werd proactief gebeld met de mededeling dat de procedures zouden worden aangepast om dit soort simpele misverstanden in de toekomst te voorkomen. In alle rust accepteerde ze mijn ongevraagde adviezen. Ze was niet eens pissig.

Categorieën:Humor, Inspirerend Tags: , , ,

Is jouw medewerker een eend of een konijn?

23 juni 2016 1 reactie

Ooit was ik manager en directeur. In die rol moest ik vaak functionerings- en beoordelingsgesprekken voeren. Daarbij vond ik het vooral belangrijk om eerlijk te zijn. Door het jaar heen feedback geven en krijgen, zodat we aan het einde van iedere periode deze gesprekken konden voeren.

Met name de functioneringsgesprekken vond ik boeiend. Praten over iemands kwaliteiten en functioneren. Is de functionaris een leuke man of vrouw? Wel fijn, maar niet relevant. Functioneert de functionaris goed of niet? Dat is de vraag.

Voorafgaand aan zo’n functioneringsgesprek moet je als leidinggevende jezelf afvragen of jouw afdeling een vijver is of een weiland.

  • Is jouw afdeling een vijver? Dan heb je behoefte aan eenden.
  • Is jouw afdeling een weiland? Dan heb je behoefte aan konijnen.

Konijn-eend

Is jouw afdeling een vijver en de medewerker een (nog) niet goed functionerende eend? Dan stuur je de eend naar zwemles, zodat hij/zij beter leert zwemmen.

Is jouw afdeling een vijver en de medewerker een (nog) niet goed functionerend konijn? Dan verdient hij/zij een plek in een weiland verderop in jouw bedrijf of extern. Konijnen naar zwemles sturen, is namelijk onzin. Gedoemd te mislukken. Konijnen verdrinken.

Is jouw afdeling een weiland en de medewerker een (nog) niet goed functionerend konijn? Dan stuur je het konijn naar hardlooptraining, zodat hij/zij beter leert te rennen.

Is jouw afdeling een weiland en de medewerker een (nog) niet functionerende eend? Dan verdient hij/zij een plek in een vijver verderop in jouw bedrijf of extern. Eenden naar hardlooptraining sturen, is namelijk onzin. Gedoemd te mislukken. De snelste eend redt het nooit tegen het langzaamste konijn.

Dus. Beste leidinggevende, stel jezelf de 2 relevante vragen.

  1. Is mijn afdeling een vijver of een weiland?
  2. Hebben mijn medewerkers een vacht of hebben zij veren?

En ben in functioneringsgesprekken goudeerlijk, want eenden worden doodongelukkig in het weiland en konijnen krijgen kramp van het boven water blijven. Eenden willen in vijvers zwemmen en konijnen in weilanden rennen.

Daar worden ze blij van!

donald-duck

 

Tegenover mij zit een gebroken man (1)

17 september 2014 13 reacties

Via een tussenpersoon kom ik in contact met Henk. Henk is 53 jaar en al 26 jaar ondernemer. Een goeie gozer, zouden wij zeggen. Open, vriendelijk gezicht en een lichaamsbouw waar menigeen jaloers op zou zijn. Henk heeft een eigen fitnessbedrijf. Een echt, serieus bedrijf in het midden van het land. Tijdens onze eerste, hele prettige kennismaking leg ik hem kort uit wie ik ben, wat ik doe en vooral waarom ik dit werk doe. Om daarna meer over hem en zijn bedrijf te weten te komen. Henk gaat voor de gezondheid van mensen. Dat is zijn passie. Waarom dat wrang is, daar kom ik tijdens ons gesprek pas achter.

GOEDE TIJDEN

In de goede tijden, zo rond 2007, koopt hij een mooi pand, richt het professioneel en smaakvol in en business floreert. Henk maakt weken van 80-90 uur en soms meer. De huisbankier ziet dat hij al jaren goed onderneemt en financiert hem maar wat graag. Geen vuiltje aan de lucht. De bank komt aan het einde van de financieringsonderhandelingen met een uitzonderlijke opmerking. De bank heeft zelfs ‘een kadootje’ voor Henk, een renteswap. “Beschermt tegen stijgende rentes en als de rente echt door blijft stijgen, dan wordt jouw ‘renteverzekeringspolis’ nog geld waard ook”. Henk begrijpt de Engelse termen niet echt, maar vertrouwt op de expertise van zijn bankier en tekent het contract.

SLECHTE TIJDEN

Dan breekt in oktober 2008, een jaar na de koop, inrichting en financiering, de crisis uit. De bank, Lehman Brothers, gaat failliet en in rap tempo vallen er vele dominosteentjes om. Rentes kelderen in hoog tempo en Henk’s renteswap krijgt daarom geen positieve waarde, maar al heel snel een negatieve waarde. Daarbij doemen er meer problemen op voor Henk’s onderneming. Klanten gaan abonnementen opzeggen i.v.m. hun eigen onzekere toekomst en tot overmaat van ramp gaan de grote fitnessketens stunten met de prijzen om tenminste hun eigen gas-, water- en lichtrekeningen te kunnen blijven betalen. In enkele jaren tijd gaat Henk’s omzet met 33% bergafwaarts.

TAXATIE DOOR DE BANK

Tegelijkertijd komt de bank met vervelende brieven. Het zakenpand en privéwoning moeten ieder jaar, op kosten van Henk, getaxeerd worden. Lagere taxatiewaarde, betekent minder zekerheidswaarde voor de bank en dus een hogere financieringsrente. So much voor Henk’s ‘vaste rente’!! Maar dat is niet genoeg voor de bank. Henk moet ook extra gaan aflossen op zijn lening om binnen de zekerheidswaarde van de bank te komen. De panden worden namelijk steeds lager getaxeerd en de financiering bij de bank is inmiddels serieus oplopen i.v.m. de negatieve waarde van de renteswap.

WURGGREEP

Zie daar de wurggreep. Dalende omzet, hogere bankrentes, lagere bedrijfsresultaten, dus lagere cashflow, maar toch meer af moeten lossen op de lening.

De vriendelijk ogende, beresterke Henk trekt het niet meer. Sinds 2012 (nu 2 jaar) is Henk Henk niet meer. Periodiek heeft hij afspraken met zijn psycholoog en is hij in therapie. Wanneer hij mij dit vertelt, val ik stil…………… Tegenover mij zit een gebroken man. Wrang voor iemand wiens passie de gezondheid van mensen is. Zijn ogen worden vochtig en hij vraagt zachtjes  of ik hem kan helpen met zijn bankproblemen.

…………………… wordt vervolgd.

Ziekenhuisdenken

Een ziekenhuis is (nog) geen bank of garage.

Als student had ik een goedkoop karretje, een Ford Escort om precies te zijn. Mankementen te over. Op het moment dat ie uit elkaar dreigde te vallen, bracht ik ‘m naar de garage van B. de Haas. Uitlaat, buitenspiegel, accu en nog wat zaken om te repareren. ’s Morgens gebracht, ’s avonds klaar. Eén dag verder én 300 gulden lichter.

Jaren later kwam ik met mijn oudere moeder in het regionale ziekenhuis. Ze dreigde weliswaar niet uit elkaar te vallen, maar ze mankeerde ook nogal wat.

De ziekenhuiservaringen in de maanden daarna waren om moedeloos van te worden. Zeker niet qua personeel, kennis of welwillendheid, maar de manier van denken, doen en logistiek. Ik denk niet dat de zorg onnodig duur is, maar wél het zorgstelsel. Wachtlijsten zijn volgens mij verklaarbaar en grotendeels onnodig.

BEWUSTWORDING

Als ‘bewustwordingsprikkel’ stelde ik een van de ziekenhuisspecialisten voor om op een maandag naar mijn kantoor te komen, zodat ik zijn bankzaken voor hem kon regelen.

Dokter G. was die maandag netjes op tijd en stond om 10.00 uur in de bankhal. Daar liet ik ‘m een goed half uur wachten, want óók ik werk met mensen en dus het kan uitlopen. Qua tijd. Eenmaal in mijn kantoor sloeg ik voor de eerste keer zijn dossier open. “Ah, u wilt een rekening openen! Dan maak ik even een nieuwe afspraak met mijn collega. Dat wordt woensdag over 3 weken”. “Maar u wist toch dat ik vandaag zou komen?” was zijn stellige opmerking. “Ja, maar ik zie nu pas dat u een rekening wilt openen en ik open geen rekeningen”, zei ik zonder blikken of blozen.

DRIE WEKEN LATER

Drie weken later, hetzelfde ritueel…. 45 minuten laten wachten. Zodra de betaalrekening geopend was, wilde hij een bedrag storten. “Ah, geld storten? Da’s een andere afdeling. Ik maak wel even een nieuwe afspraak”. Rood werd hij. Twee weken later weer een afspraak. Ik dacht een keer op tijd te komen om hem niet nog een keer te irriteren. Het geld was (uiteraard) snel gestort. Maar het geld overmaken naar zijn zakenpartner heb ik pas 1 week later laten doen. Afdeling overboekingen is een andere afdeling, nietwaar? Van de stress moest de man bijna worden opgenomen in zijn eigen ziekenhuis.

Lang verhaal kort te maken. Natuurlijk had ik dit destijds in één keer en binnen 15 minuten efficiënt kunnen afhandelen. Nét als B. de Haas lang geleden met mijn auto. In Nederlandse ziekenhuizen blijkt dat vele malen moeilijker. Moeilijker zelfs dan bij hun Belgische of Duitse collega-ziekenhuizen, die qua logistiek wél als een garage kunnen werken. De verklaring voor de Nederlandse werkwijze kreeg ik pas recent.

PRIJSVRAAG

Afgelopen week was ik weer eens in een ziekenhuis en kaartte dit onderwerp aan met een specialist. Zijn magische oneliner zal ik NOOIT meer vergeten, want hij vatte het probleem écht briljant samen.

Meneer Wijn, ik begrijp uw irritatie maar…… wij hebben hier geen tijd om efficiënt te werken”.

 

Weer wat oneliners……

11 december 2013 1 reactie

In Londen heb je 4 maanden winter en 8 maanden slecht weer.

De erge versie van wintertenen?  Sneeuwballen.

Canada kent 2 seizoenen. Winter en de maand juli.

Als er 2 wegen zijn, neem dan de moeilijke. Het is dringen op de makkelijke.

De jeugd heeft steeds meer en meer middelen. Nu nog een doel.

Soms moet je veranderen om jezelf te blijven.

Doe niet alsof je van niets weet. Daar hebben we politici voor.

Ik ben niet labiel. Ik ben emotioneel flexibel.

In Limburg komen 3 punten bij elkaar. Ik zou daar geen punt van maken.

Lente: Alles naar de knoppen en toch geweldig.

Veel homo’s hebben verstand van mode, omdat ze jaren in de kast hebben gezeten.

Als je seks wilt, begin een relatie. Wil je een duurzame relatie, koop een hond.

De uiterste datum van 1 april, maakt de belastingaangifte niet geloofwaardiger.

Wie zichzelf spaart, krijgt nooit rente.

We zitten allemaal in hetzelfde schuitje, maar de ene roeit en de ander zit te vissen.

Als iemand zegt dat je te ver gaat, kom je te dichtbij.

Banklogica: Geld vragen voor het feit dat je niet genoeg geld op je rekening hebt staan.

Wij zijn erg koningsgezind. Wij rijden altijd door Oranje.

Waar gehakt wordt, is het woensdag.

If it’s Tuesday, then this must be Belgium.

Van examens krijg je uitslag.

Alleen ga je sneller, samen kom je verder.

In elke wei wachten duizenden paardenbloemen op enthousiaste blazers.

Mensen die voor vrijheid strijden, komen meestal tussen de muren terecht.

Bossen bloemen zijn als sleutelbossen. Ze openen vele deuren.

Bij tennis loopt de score van 0 naar 15 naar 30 naar 40. Bij ouder worden lijkt dat ook zo.

Neem het leven niet te serieus, je overleeft het toch niet.

Even je verstand op nul zetten en nadenken!

Echtpaar: Twee mensen die het tot de finale haalden.

Zelfs de wijze uil is ooit een dom uilskuiken geweest.

Een scheiding is het goedkoopst bij de kapper.

Seks zonder gevoel is niet meer dan contact tussen 2 huideigenaren.

Je kiest in het leven die gevangenis die het best bij je past.

Ben de eersteklas versie van jezelf i.p.v. de tweederangs versie van iemand anders.

Normaal is ook maar een relatief begrip.

Tijdreizen bestaat écht. ’t Is alleen eenrichtingsverkeer.

Mensen die te vol zitten van zichzelf, moeten dringend op dieet.

“Wenst u nog iets”? Ja, kunt u de rekening flamberen?

Categorieën:Humor, Inspirerend Tags: , , , ,
%d bloggers liken dit: