Archief

Archive for januari, 2016

Nét werken of netwerken

26 januari 2016 Plaats een reactie

Tsja, netwerken.

Netwerken

Op alle nieuwjaarsrecepties zie je het weer gebeuren. IJverige netwerkers die druk bezig zijn om alles en iedereen te zien en te spreken. Pakken visitekaartjes proberen ze er doorheen te jagen. En waarom? Meestal omdat hun baas vindt dat ze moeten ‘netwerken’. Het is dan ook nét-werken, zo luidt de standaardgrap.

TOILET

In mijn jonge jaren deed ik er maar wat graag aan mee. Nog nét geen kaartjes uitdelen op het herentoilet, want ging zelfs mij te ver. Maar al het andere was geoorloofd. “Wie ik allemaal wel niet gesproken had gisteren” klonk het dan de volgende dag op kantoor. Een bijzondere invulling van netwerken….

Ook nu vind ik het plezierig om leuke mensen te treffen in een prettige omgeving. Praten over wat hen en mij bezig houdt. Zakelijk. Privé. Dromen. Reëel of niet. Zolang het mij boeit, kan ik daarvan genieten. Maar dat is anders dan netwerken.

FRANKRIJK

Jaren geleden was ik op zoek naar een huisje in Frankrijk. Wanneer mensen mij dan op een netwerkborrel vroegen “hoe vind je dat dan, zo’n huisje in Frankrijk” dan ging ik helemaal los. Waar ik zocht, hoe ik zocht, welke makelaars ik al had bezocht, welke vakanties ik al had gebruikt om te zoeken etc. etc. Ik kon er smakelijk over vertellen in geuren en kleuren. Vermakelijk zelfs. En wat schoot ik daar zelf mee op? Nul, noppes, nada. Totdat iemand een column schreef over de spelregels van netwerken.

NIEUWE NETWERKEN

Mijn zoektocht naar een Frans huisje werd met het “nieuwe netwerken” een stuk eenvoudiger. Sta ik weer op zo’n bedrijvenborrel, valt het woord Frankrijk en dus begin ik weer over mijn voornemen om een eigen huisje in de Provence te kopen. Waarop meestal dan de interessevraag weer gesteld werd “hoe vind je dat dan, zo’n huisje in Frankrijk”?

ZINVOL

En nu, in plaats van een vlammend betoog, stel ik de vraag terug. “Ik heb geen idee, jij wél”? Antwoordt mijn gesprekspartner “ik heb werkelijk geen idee” dan valt hij/zij niet in de netwerkcategorie “huisje Frankrijk”. Maar is het antwoord “mijn broer heeft daar vorig jaar een mooi huis gekocht via een bevriend notaris” dan past zo iemand prima in mijn netwerk “huisje Frankrijk”. Kaartjes uitwisselen kan dan zeker zinvol zijn en het vinden van een huisje komt zo weer wat dichterbij. Zeker als ik de naam van de bevriend notaris kan krijgen.

SPOEDCURSUS NETWERKEN

Wat wil je bereiken? Vertel dat op een plezante bijeenkomst en zeg vooral dat je niet weet hoe je er moet komen. Gesprekspartners met goede ervaringen en/of kennis van jouw doel horen vanaf dat moment in jouw netwerk. Zo vind je sneller en beter jouw “Franse huisje” én het bespaart je tientallen kaartjes.

Gespot: Man in rode jurk…

Begin december komt een mannelijke klant een kledingzaak binnen en vraagt om feestelijke kleding voor oud en nieuw. Deze kledingzaak heeft twee afdelingen: Eén voor mannen en één voor vrouwen.

Man of vrouw

De vraag of de klant naar de mannen- of vrouwenafdeling wil gaan, wordt achterwege gelaten. Zijn lichaamsmaten worden opgenomen en de klant krijgt te horen dat de uiteindelijke kledingstukken één zeer feestelijk geheel is geworden. 45 minuten staat de klant buiten met een rode jurk, maat 52. (De zwarte smokingstof was op en erg lagen nog vele meters rode stof, waar een goede marge op te maken was). Ingepakt in een ondoorzichtige tas, verlaat hij de winkel.

Klacht

Op 31 december opent hij de tas, ziet de knalrode jurk i.p.v. een zwarte smoking en gaat zijn beklag doen. De betreffende kleermaker start de discussie door te stellen dat de klacht ongegrond is. De klant had immers zelf in de ondoorzichtige tas kunnen kijken op de dag van de koop én de jurk blijkt passend (maat 52). Bij aanhoudend geklaag moddert de discussie verder over de kleur, de lengte van de mouwen, passend bij de schoenen (elders gekocht) etc.

Vergoeding

Maanden later, én door tussenkomst van de consumentenbond, is de kleermaker bereid om de herstelwerkzaamheden voor het verlengen van de mouwen en het aanzetten van een kraag te vergoeden. Aanhoudende klagers met een advocaat kunnen zelfs de jurk laten verven in de kleur van een smoking op kosten van de kleermaker. Nog geen 5 procent van de mannen gaat er bewust mee akkoord, omdat zij inderdaad een jurk wenst te dragen.

Inventarisatie

Het punt is echter dat de kleermaker de inventarisatie voorafgaand aan het advies/de verkoop zelden goed (of überhaupt niet) heeft uitgevoerd. De discussie met deze winkel moet niet gaan over het aanpassen van de jurk, maar over de juiste inventarisatie, advies en verkoop van feestelijke kleding.

Bewijslast rentederivaten

De bewijslast van de juiste, zorgvuldige handelswijze bij advies en verkoop van rentederivaten ligt bij de bank. De bank moet ‘zwart-op-wit’ aantonen dat dit juist is gebeurd. Dit door middel van het overleggen van juiste, tijdige, door de klant getekende inventarisatielijsten en door middel van aanwezige, schriftelijke, alternatieve offertes. Pas daarna volgen de mogelijke discussies over renteopslagen, overhedge etc. Een nagenoeg onmogelijke opgave voor de bank om dit aan te tonen, om de simpele reden dat zij dit in het verleden zelden zo uitgebreid gedaan heeft. Daarom ook slaat de bank dit gedeelte in haar eigen herbeoordelingen structureel over!

Is deze juiste handelswijze niet ‘zwart-op-wit’ aan te tonen door de bank? Dan is ontbinding van het (koop)contract de enig juiste beslissing en zijn overige discussies overbodig.

Brits voorbeeld

De verkoopbrochures en de websiteteksten die de bank gebruikt hebben in de afgelopen jaren tonen tevens de structurele en bewuste mis-selling van de betreffende producten aan. Een verkoopmethode die Britse banken in juni 2012 hebben toegegeven en de banken ertoe gedwongen hebben om de getroffen bankklanten financieel te (gaan) compenseren. Goed voorbeeld, doet goed volgen?!

%d bloggers liken dit: