Home > Algemeen, Bankzaken > Zijn banken (als) prijsvechters?

Zijn banken (als) prijsvechters?

Afgelopen week bracht ik mijn dochter naar Eindhoven Airport. Voor bijna “no money” vliegt ze met een bekende prijsvechter naar Londen. Alles online geboekt en ingecheckt. En net als alle andere keren vinkt ze aan dat ze de Algemene Voorwaarden heeft gelezen. Die hééft ze natuurlijk niet gelezen, maar als ze ‘het vinkje niet zet’, kan ze niet door naar de volgende pagina…. Het printen van het felbegeerde ticket.

Alles gaat goed, totdat…

– blijkt dat de doopnaam op het ticket moet staan i.p.v. de roepnaam,

– het vliegtuig 1,5 uur vertraging heeft,

– de handbagage te groot blijkt voor de cabinelockers etc. etc.

Dus alles gaat goed totdat iets niet goed gaat! Pas dán kom je er achter wat er allemaal in de Algemene Voorwaarden staat. Degene die de voorwaarden opstelt, zal dat weloverwegen, dubbel gecheckt, juridisch waterdicht en in zijn voordeel op laten stellen. Risico’s worden (uiteraard) zoveel mogelijk uitgesloten voor de prijsvechter.

Contract-met-vergrootglas_7

Bij andere zakelijke dienstverleners, maar ook bij hun klanten, gaat het vaak niet anders. De accountmanagers van o.a. banken, verzekeraars, vermogensbeheerders en leasemaatschappijen weten vaak zélf ook niet wat er allemaal in dat 2 centimeter dikke pak papier vermeld staat. Laat staan dat ze dat kunnen toelichten of uitleggen. De klant daarentegen zou dat wél allemaal moeten doornemen, net als mijn dochter bij haar prijsvechter. De praktijk is vaak anders. Klanten nemen de tijd niet en/of snappen niet wat er in vaktermen staat en vrágen niet om uitleg.

Bij problemen met de klant zijn de prijsvechter en de andere dienstverleners er als de kippen bij om de klant in de Algemene Voorwaarden te wijzen op artikel 17, lid 2, sub 4, de tekst in de offerte en de disclaimer in de brochure, zodat ze niet of weinig hoeven te herstellen of uit te keren.

“Indirecte transparantie” noemen ze dat.

Maar werkt het andersom ook zo?

De alerte lezer weet dat ik zakelijke dienstverleners kritisch volg in hun doen en laten. Wanneer je weet wát en wáár je moet lezen, dan kom je veel gemaakte afspraken tegen waar de dienstverlener zich niet aan houdt in het nádeel van de klant.

Helaas zijn dienstverleners dan minder scheutig in het onderschrijven van die afspraken en moet je eerst een harnas aantrekken, een lans slijpen en de paard de sporen geven voordat je het gelijk ook krijgt. Zie het aankomende AFM-rapport over de rentederivaten.

Veel discussies en zelfs ruzies zijn te voorkomen door heldere afspraken te maken, deze goed uit te laten leggen, zelf te lezen en bij voorkomende problemen een open discussie te voeren.

Wat houdt de leverancier en de klant tegen, zou je zeggen?

Als afsluiter een leuk voorbeeldje?

Via zo’n prijsvechter kun je ook makkelijk een huurauto reserveren. Verhuurmaatschappijen verdienen meer aan hun brandstofbeleid dan aan de autoverhuur zelf. Mocht je een huurauto via de prijsvechter-site boeken, dan geldt er een ander brandstofbeleid wanneer je het vluchtnummer erbij invoert, dan wanneer je dat niet doet. Dat bedoel ik nou met ‘niet-helder’.

Veel leesplezier!

Advertenties
  1. Nog geen reacties
  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: