Archief

Archive for maart, 2014

De beerput die ‘renteswaps’ heet, begint te ruiken…….

De afgelopen periode was weer een bewogen periode. En waar schrijf je dan over? De uitspraken van Geert Wilders en de bijkomende enorme verontwaardiging? De benoeming van de nieuwe Rabostuurman? De uitslagen van de Gemeente Raadsverkiezingen en de pak slaag voor de PvdA? Over Obama in Nederland?

Keuze genoeg. Toch lijkt het erop alsof we twee grote nieuwsitems hebben gemist.

1. De omvang van de Nederlandse markt van rentederivaten MKB

Het recente AFM-rapport over de verkoop van rentederivaten aan MKB Nederland was duidelijk. Banken hebben serieus fouten gemaakt en de AFM verwacht dan ook herstelacties van banken. Hoe groot de omvang van de MKB derivatenmarkt in Nederland is, weten we niet. Want degenen die het kúnnen weten (banken, NVB, DNB en AFM) doen er het zwijgen toe. Sommigen zullen gedacht hebben: “Toegeven, is vragen om straf en financiële boetedoening. Dat doe je dus niet”. Zwijgen bij onoorbare praktijken loont immers, zo weten de motorjongens van de Nomads al jaren. Een bewezen techniek… de juridische bewijslast ligt dan bij de ander. En banken hebben nou eenmaal ‘diepere zakken’ dan de MKB’er.

Daarom vond ik het verfrissend om afgelopen week een eerste indicatie te lezen over de mogelijke marktomvang van renteswaps in Nederland: € 51.700.000.000. Zeg maar, de woekerpolissen x heel veel! Dit getal is uiteraard discutabel, maar laat de échte kenners maar eens aantonen dat dit bizarre getal wel of niet klopt. Stop met zwijgen, word transparant!

In Groot Brittannië pakken ze deze casus doortastender aan. MKB’ers aan de andere kant van de plas hebben al vele en grote successen geboekt als het gaat om het aanpakken van de misleidende verkoop van renteswaps door banken. Mind you. Zelfde soort bank, zelfde soort klant, zelfde soort product, zelfde soort verkooptechniek.

Warre Buffett

2. De koppeling Euriborfraude en renteswaps

Ook weten we inmiddels (eindelijk) dat banken, waaronder de coöperatieve Rabobank, op grote schaal ‘gesjoemeld’ hebben met de Libor- en Euriborrente, waarvoor ze beboet zijn en/of schikkingen betaald hebben. En iedere keer betreft het megabedragen, dus zijn de belangen van de banken dat blijkbaar ook. Waarom zouden zij anders met deze rentetarieven frauderen?

Advocaat Carel Abeln heeft, namens een Rabobankklant, de eerste steen geworpen. “De verkoop van duizenden rentederivaten aan bedrijven kan op grond van deze fraude worden teruggedraaid”, zo geeft hij aan op de website van Follow The Money. Zijn uitleg over de aanpak is uitgebreid en de mogelijke claims acht hij kansrijk. We gaan het zien!

Als zijn aanpak werkt, kunnen zakelijke Raboklanten mogelijk van de ongevraagde renteswaps afkomen. Ongevraagd? Ja, beste bank(lobbyist)en… ongevraagd! Heel veel MKB’ers kenden en kennen het product renteswap niet eens. Er zélf naar vragen was en is dus onmogelijk. Zij vroegen hun bankier slechts om een VASTE financieringsrente!

En zo schuift de loodzware deksel van de beerput ‘renteswaps’ langzaam van zijn plaats. Like in the UK! What’s that smell?

Advertenties

Bent u dik tevreden over uw bankier? Lees dit dan vooral niet!

Zeker wéér van die oud-bankiers die financieringsaanvragen opstellen en financieringen regelen? Nee, deze keer niet. Kende u deze al? “Banken bouwen grote kantoren van de kleine lettertjes”.

KLEINE LETTERTJES

Sinds januari 2008 laat Wijn Bancair Advies (WBA) ondernemers zien waar de (huis)bankier kosten in rekening brengt en/of rendementen afroomt. De échte bankkosten staan namelijk niet in de grootboekrekening “bankkosten”, maar in de kleine lettertjes van de offertes en in de Algemene- of Financieringsvoorwaarden. Deze worden overigens zelden helemaal uitgelegd en/of gelezen, maar díe kleine lettertjes maken het (grote) financiële verschil.

BANCAIRE MARKETING

De marketingafdeling van de banken werkt geweldig. Tarieven worden vaak aangeduid met de “basisrente”, “standaardtarieven” of de “gebruikelijke provisies”. Ondernemers krijgen daardoor de indruk dat hierover niet te onderhandelen is. Niets is echter minder waar. Een bank is een leverancier van diensten en producten en hun accountmanager is de verkoper met commerciële targets. Ook zijn niet alle banken hetzelfde en verschillen ze wel degelijk op onderdelen.

VOORBEELDEN

Een voorbeeld? Alle ondernemers krijgen ieder jaar een nieuwe “Standaard tarievenlijst Zakelijk Betalingsverkeer”. Ten opzichte van het voorgaande jaar kan dat letterlijk prijsstijgingen van 60, 80 en zelfs 160% betekenen! Nagenoeg geen enkele bankklant heeft gebeld, geschreven, geklaagd… Laat staan dat hij/zij vertrokken is.

Meer? Zou een ondernemer weten dat er 3 verschillende definities zijn van kredietprovisie? WBA weet dat er dure definities zijn, maar ook dat er een gratis variant is.

Meer? Een variabele debetrente op basis van de bancaire basisrente is gemiddeld 3,25% duurder dan op basis van een drie maands Euribor tarief.

KOSTENREDUCTIE

Kortom, Wijn Bancair Advies is de oud verkoper die voor ondernemers inkoper van bankzaken is geworden. Ondernemers krijgen een objectief en transparant beeld van de bankzaken c.q. –kosten. Daarna volgt een gedegen rapportage met adviezen en van daaruit is de stap naar concrete kostenreductie nog maar klein. Het hele proces van analyse, rapportage en onderhandelingen kan uitbesteed worden.

Zo eindigt ieder WBA traject op een simpele wijze met goed geregelde bankzaken, minder kosten/meer opbrengsten en een totaaloverzicht van alle bankzaken.

Ziekenhuisdenken

Een ziekenhuis is (nog) geen bank of garage.

Als student had ik een goedkoop karretje, een Ford Escort om precies te zijn. Mankementen te over. Op het moment dat ie uit elkaar dreigde te vallen, bracht ik ‘m naar de garage van B. de Haas. Uitlaat, buitenspiegel, accu en nog wat zaken om te repareren. ’s Morgens gebracht, ’s avonds klaar. Eén dag verder én 300 gulden lichter.

Jaren later kwam ik met mijn oudere moeder in het regionale ziekenhuis. Ze dreigde weliswaar niet uit elkaar te vallen, maar ze mankeerde ook nogal wat.

De ziekenhuiservaringen in de maanden daarna waren om moedeloos van te worden. Zeker niet qua personeel, kennis of welwillendheid, maar de manier van denken, doen en logistiek. Ik denk niet dat de zorg onnodig duur is, maar wél het zorgstelsel. Wachtlijsten zijn volgens mij verklaarbaar en grotendeels onnodig.

BEWUSTWORDING

Als ‘bewustwordingsprikkel’ stelde ik een van de ziekenhuisspecialisten voor om op een maandag naar mijn kantoor te komen, zodat ik zijn bankzaken voor hem kon regelen.

Dokter G. was die maandag netjes op tijd en stond om 10.00 uur in de bankhal. Daar liet ik ‘m een goed half uur wachten, want óók ik werk met mensen en dus het kan uitlopen. Qua tijd. Eenmaal in mijn kantoor sloeg ik voor de eerste keer zijn dossier open. “Ah, u wilt een rekening openen! Dan maak ik even een nieuwe afspraak met mijn collega. Dat wordt woensdag over 3 weken”. “Maar u wist toch dat ik vandaag zou komen?” was zijn stellige opmerking. “Ja, maar ik zie nu pas dat u een rekening wilt openen en ik open geen rekeningen”, zei ik zonder blikken of blozen.

DRIE WEKEN LATER

Drie weken later, hetzelfde ritueel…. 45 minuten laten wachten. Zodra de betaalrekening geopend was, wilde hij een bedrag storten. “Ah, geld storten? Da’s een andere afdeling. Ik maak wel even een nieuwe afspraak”. Rood werd hij. Twee weken later weer een afspraak. Ik dacht een keer op tijd te komen om hem niet nog een keer te irriteren. Het geld was (uiteraard) snel gestort. Maar het geld overmaken naar zijn zakenpartner heb ik pas 1 week later laten doen. Afdeling overboekingen is een andere afdeling, nietwaar? Van de stress moest de man bijna worden opgenomen in zijn eigen ziekenhuis.

Lang verhaal kort te maken. Natuurlijk had ik dit destijds in één keer en binnen 15 minuten efficiënt kunnen afhandelen. Nét als B. de Haas lang geleden met mijn auto. In Nederlandse ziekenhuizen blijkt dat vele malen moeilijker. Moeilijker zelfs dan bij hun Belgische of Duitse collega-ziekenhuizen, die qua logistiek wél als een garage kunnen werken. De verklaring voor de Nederlandse werkwijze kreeg ik pas recent.

PRIJSVRAAG

Afgelopen week was ik weer eens in een ziekenhuis en kaartte dit onderwerp aan met een specialist. Zijn magische oneliner zal ik NOOIT meer vergeten, want hij vatte het probleem écht briljant samen.

Meneer Wijn, ik begrijp uw irritatie maar…… wij hebben hier geen tijd om efficiënt te werken”.