Archief

Archive for mei, 2011

Forse bedrijfswinsten en toch deeltijd WW? Dat kan!

17 mei 2011 2 reacties

Uitgerekend in de eerste week van mei, toen ik op vakantie was, maakte ING haar kwartaalwinst bekend over het eerste kwartaal van 2011.
Zij hoopten waarschijnlijk met deze timing mijn analyse te ontlopen.

Een schamele € 1.492.000.000 in drie maanden, maar gelukkig wel nétto!
Daarom is ING in 2011 in staat € 2 miljard aan overheidssteun terug te betalen plus een additionele “boeterente” van € 1 miljard, omdat de ING de lening vervroegd terugbetaalt!

De heer Hommen van de ING was uiteraard terughoudend als het gaat om de (nabije) toekomst. Immers een forse winst vraagt altijd om een sobere toekomstvisie, anders zouden de klanten wel eens kunnen gaan piepen over de (te) hoge klanttarieven.
Dat is bij iedere bank en bij iedere winstpresentatie nog zo geweest.

Hoe kijk ik aan tegen de prestaties van ING?
ING is, net als alle andere banken, een zakelijke dienstverlener. Dat betekent dat zij géén investeringen doen in machineparken, maar vooral in de mens(uren).  Hoe is dan het mogelijk dat een zakelijke dienstverlener dit soort winsten kan maken als je het onderstaande hebt gelezen?

Hierbij een klein rekensommetje “met enig schaamrood op mijn kaken”.
Toen ik nog bij een van de grootbanken werkte had ik formeel een contract van 36 uur per week. Echter, mijn werkweek bestond uit 40 uur hetgeen betekende dat ik (naast mijn 25 vakantiedagen per jaar) een halve dag per week op mijn vakantiekaart kreeg bijgeschreven.
Voor de oplettende lezer… dat zijn 26 extra en vrij opneembare vakantiedagen per jaar.
Boven de veertig levensjaren kreeg ik er nog eens 2 vrije dagen bij en tezamen met de verplichte vrije (feest)dagen resulteerde dat in….. jawel, 60 vrij opneembare vakantiedagen per jaar!  Daarnaast kent bankenland een standaard secundaire arbeidsvoorwaarde, de 13e maand.
Kortom, ik werkte slechts 40 weken en kreeg ruim 56 weken betaald naast cursusdagen en bonus.
Zeg maar…. een soort deeltijd WW, maar dan continue en met behoud van 100% salaris.
Noem mij één MKB onderneming met zulke arbeidsvoorwaarden en ik overweeg weer om terug in loondienst te gaan.

Het is mij dus gebleken dat een (intern) bankjaar aanzienlijk korter is dan 52 weken en toch is het mogelijk gebleken om in zo’n verkort boekjaar zulke aanzienlijke winsten te maken.
Zo aanzienlijk, dat het vervroegd terugbetalen van de staatssteun (plus 50% boeterente) uit de ruime cashflow geen probleem is.

Blijf ik zitten met drie vragen:
1. Kan iemand mij uitleggen waarom mijn zakelijke klanten nog steeds 0,50% tijdelijke (?), extra debetrente (de zogenaamde liquiditeitstoeslag) betalen onder het mom van liquiditeitskrapte bij diezelfde bank(en), terwijl de ING bank miljarden euro’s vervroegd terugbetaalt aan de overheid?
2. Wie betaalt uitéindelijk die € 1 miljard (lees: € 1.000.000.000) boeterente denkt u?
3. Zit er niet nog enige besparingsruimte in de personeelskosten bij banken?

Tot slot gaf de heer Jan Hommen nog even fijntjes aan dat de zakelijke leningen mogelijk duurder gaan worden, want de inkoopprijzen van het geld zouden wel eens omhoog kunnen gaan.
Genoeg is blijkbaar nog niet genoeg.

Het is en blijft een bijzondere branche. Met of zonder deeltijd WW.

Advertenties
Categorieën:Bankzaken Tags:
%d bloggers liken dit: